سوره اعراف - آیه 187 جزء 9 - صفحه 174

    يَسۡـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلسَّاعَةِ أَيَّانَ مُرۡسَىٰهَاۖ قُلۡ إِنَّمَا عِلۡمُهَا عِندَ رَبِّيۖ لَا يُجَلِّيهَا لِوَقۡتِهَآ إِلَّا هُوَۚ ثَقُلَتۡ فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۚ لَا تَأۡتِيكُمۡ إِلَّا بَغۡتَةࣰۗ يَسۡـَٔلُونَكَ كَأَنَّكَ حَفِيٌّ عَنۡهَاۖ قُلۡ إِنَّمَا عِلۡمُهَا عِندَ ٱللَّهِ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يَعۡلَمُونَ

    187

تفسیر روایی
درباره قیامت از تو سؤال می‌کنند، کی فرامی‌رسد؟! بگو: «علمش فقط نزد پروردگار من است؛ و هیچ‌کس جز او (نمی‌تواند) وقت آن را آشکار سازد؛ (اما قیام قیامت، حتی) در آسمانها و زمین، سنگین (و بسیار پر اهمیت) است؛ و جز بطور ناگهانی، به سراغ شما نمی‌آید!» (باز) از تو سؤال می‌کنند، چنان که گویی تو از زمان وقوع آن باخبری! بگو: «علمش تنها نزد خداست؛ ولی بیشتر مردم نمی‌دانند.»
1 (اعراف/187)

الصّادق (علیه السلام)- قَالَ عیسَی (علیه السلام) لِجَبْرَئِیلَ (علیه السلام) مَتَی قِیَامُ السَّاعَهًِْ فَانْتَفَضَ جَبْرَئِیلُ (علیه السلام) انْتِفَاضَهًًْ أُغْمِیَ عَلَیْهِ مِنْهَا فَلَمَّا أَفَاقَ قَالَ یَا رُوحَ اللَّهِ مَا الْمَسْئُولُ أَعْلَمَ بِهَا مِنَ السَّائِلِ وَ لَهُ مَنْ فِی السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ لا تَأْتِیکُمْ إِلَّا بَغْتَةً.

امام صادق ( حضرت عیسی (از جبرئیل پرسید: «چه زمانی قیامت برپا خواهد شد»؟ جبرئیل چون اسم قیامت را شنید به لرزه افتاد و غش کرد؛ وقتی به حال آمد، گفت: «یا روح الله، مسئول به امر قیامت اعلم از سائل نیست». سپس آیه‌ی شریفه: وَ لَهُ مَنْ فِی السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ لا تَأْتِیکُمْ إِلَّا بَغْتَةً را خواند.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۵، ص۴۳۶ بحار الأنوار، ج۶، ص۳۱۲/ بحار الأنوار، ج۷، ص۶۱

2 (اعراف/187)

الرّسول (صلی الله علیه و آله)- عَنْ أبِی‌عَبْدِاللهِ (علیه السلام) قَالَ: فَلَمَّا أَخْبَرَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) قُرَیْشاً عَمَّا سَأَلُوا قَالُوا قَدْ بَقِیَتْ مَسْأَلَهًٌْ وَاحِدَهًٌْ أَخْبِرْنَا مَتَی تَقُومُ السَّاعَهًُْ فَأَنْزَلَ اللَّهُ سُبْحَانَهُ یَسْئَلُونَکَ عَنِ السَّاعَةِ أَیَّانَ مُرْساها قُلْ إِنَّما عِلْمُها عِنْدَ رَبِّی إِلَی قَوْلِهِ تَعَالَی وَ لکِنَّ أَکْثَرَ النَّاسِ لا یَعْلَمُونَ.

پیامبر ( امام صادق (فرمود: هنگامی‌که رسول خدا (پاسخ سؤال قریش را در این خصوص بیان فرمود، گفتند: «تنها یک سؤال باقی می‌ماند و آن اینکه به ما بگویی قیامت کی بر پا می‌شود»؟ در این هنگام خدای عزّوجلّ این آیه را نازل فرمود: یَسْئَلُونَکَ عَنِ السَّاعَةِ أَیَّانَ مُرْساها؛ قُلْ إِنَّما عِلْمُها عِنْدَ رَبِّی ... وَ لکِنَّ أَکْثَرَ النَّاسِ لا یَعْلَمُونَ.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۵، ص۴۳۶ بحار الأنوار، ج۶، ص۳۱۳/ القمی، ج۲، ص۴۵/ بحار الأنوار، ج۹۰، ص۸۱/ بحار الأنوار، ج۷، ص۶۲/ القمی، ج۱، ص۲۴۹

3 (اعراف/187)

الباقر (علیه السلام)- عَنْ أَبِی أُسَامَهًَْ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) قَالَ: قَالَ لِی أَبِی لَمْ یُطْلِعِ اللَّهُ عَلَیْهَا أَحَداً مِنْ خَلْقِهِ قُلْتُ بَلَی قَالَ إِنَّ اللهَ عِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ وَ یُنَزِّلُ الْغَیْثَ وَ یَعْلَمُ ما فِی الْأَرْحامِ وَ ما تَدْرِی نَفْسٌ ما ذا تَکْسِبُ غَداً وَ ما تَدْرِی نَفْسٌ بِأَیِّ أَرْضٍ تَمُوتُ إِنَّ اللهَ عَلِیمٌ خَبِیرٌ.

امام باقر ( ابواسامه از امام صادق (نقل کرد که فرمود: پدرم به من گفت: «تو را از پنج چیز خبر می‌دهم که خداوند هیچ‌یک از خلایق را بر آن‌ها مطّلع نکرده است»؟ عرض کردم: «بفرمایید». فرمود: آگاهی از زمان قیام قیامت مخصوص خداست، و اوست که باران را نازل می‌کند، و آنچه را که در رحم‌ها (ی مادران) است می‌داند، و هیچ کس نمی‌داند فردا چه به دست می‌آورد، و هیچ کس نمی‌داند در چه سرزمینی می‌میرد؟ خداوند عالم و آگاه است!. (لقمان/۳۴)

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۵، ص۴۳۶ بحار الأنوار، ج۲۶، ص۱۰۲

4 (اعراف/187)

الرّسول (صلی الله علیه و آله)- قَالَ الْحَسَنُ‌بْنُ‌عَلِیٍّ (علیه السلام): یَا رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) فَمَتَی یَخْرُجُ قَائِمُنَا أَهْلَ الْبَیْتِ (علیهم السلام) قَالَ إِنَّمَا مَثَلُهُ کَمَثَلِ السَّاعَهًِْ ثَقُلَتْ فِی السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ لا تَأْتِیکُمْ إِلَّا بَغْتَةً.

پیامبر ( حسن‌بن‌علی (فرمود: به رسول خدا (عرض کردم: «ای رسول خدا (پس قائم ما اهل بیت چه موقع خروج خواهد کرد»؟ فرمود: «مَثَل او مثل رستاخیز است، این مطلب بر آسمانها و زمین گران آمده و به طور ناگهانی بر شما فرود میآید».

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۵، ص۴۳۸ بحار الأنوار، ج۳۶، ص۳۴۱

5 (اعراف/187)

الرّسول (صلی الله علیه و آله)- عَنْ عَلِیٍّ (علیه السلام) أنّ النَّبِیَّ (صلی الله علیه و آله) قِیلَ لَهُ یَا رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) مَتَی یَخْرُجُ الْقَائِمُ (عجل الله تعالی فرجه الشریف) مِنْ ذُرِّیَّتِکَ فَقَالَ مَثَلُهُ مَثَلُ السَّاعَهًِْ لا یُجَلِّیها لِوَقْتِها إِلَّا هُوَ ثَقُلَتْ فِی السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ لا تَأْتِیکُمْ إِلَّا بَغْتَةً.

پیامبر ( از پیامبر (سؤال شد: «قائم که از نسل شماست کی ظهور خواهد کرد»؟ فرمود: «آمدن وی مثل آمدن روز رستاخیز است که خداوند در قرآن می‌فرماید: لا یُجَلِّیها لِوَقْتِها إِلَّا هُوَ ثَقُلَتْ فِی السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ لا تَأْتِیکُمْ إِلَّا بَغْتَةً».

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۵، ص۴۳۸ بحار الأنوار، ج۴۹، ص۲۳۷/ بحار الأنوار، ج۵۱، ص۱۵۴/ عیون أخبار الرضا (A۱)، ج۲، ص۲۶۶/ کمال الدین، ج۲، ص۳۷۲/ منتخب الأنوار المضییهًْ، ص۳۹/ نور الثقلین

6 (اعراف/187)

الصّادق (علیه السلام)- عَن مُفَضَّل‌ِبْنِ‌عُمَر قَالَ: سَأَلْتُ سَیِّدِیَ الصَّادِقَ (علیه السلام) هَلْ لِلْمَأْمُولِ الْمُنْتَظَرِ الْمَهْدِیِّ (علیه السلام) مِنْ وَقْتٍ مُوَقَّتٍ یَعْلَمُهُ النَّاسُ فَقَالَ حَاشَ لِلَّهِ أَنْ یُوَقِّتَ ظُهُورَهُ بِوَقْتٍ یَعْلَمُهُ شِیعَتُنَا قُلْتُ یَا سَیِّدِی وَ لِمَ ذَاکَ قَالَ لِأَنَّهُ هُوَ السَّاعَهًُْ الَّتِی قَالَ اللَّهُ تَعَالَی یَسْئَلُونَکَ عَنِ السَّاعَةِ أَیَّانَ مُرْساها قُلْ إِنَّما عِلْمُها عِنْدَ رَبِّی لا یُجَلِّیها لِوَقْتِها إِلَّا هُوَ ثَقُلَتْ فِی السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ الْآیَهًَْ وَ هُوَ السَّاعَهًُْ الَّتِی قَالَ اللَّهُ تَعَالَی یَسْئَلُونَکَ عَنِ السَّاعَةِ أَیَّانَ مُرْساها وَ قَالَ (علیه السلام) عِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ وَ لَمْ یَقُلْ إِنَّهَا عِنْدَ أَحَدٍ دونه.

امام صادق ( مفضّل‌بن‌عمر گوید: از آقایم صادق (پرسیدم: «آیا مأموریت مهدی منتظر وقت معیّنی دارد که باید مردم بدانند کی خواهد بود»؟ فرمود: «حاشا که خداوند وقت ظهور او را طوری معیّن کند که شیعیان ما آن را بدانند». عرض کردم: «آقا برای چه»؟ فرمود: «زیرا وقت ظهور او همان ساعتی است که خداوند می‌فرماید: یَسْئَلُونَکَ عَنِ السَّاعَةِ أَیَّانَ مُرْساها؛ قُلْ إِنَّما عِلْمُها عِنْدَ رَبِّی لا یُجَلِّیها لِوَقْتِها إِلَّا هُوَ ثَقُلَتْ فِی السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ ... و نیز این همان ساعتی است که خداوند فرموده است: یَسْئَلُونَکَ عَنِ السَّاعَةِ أَیَّانَ مُرْساها و هم فرمود: إِنَّ اللهَ عِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ و نفرمود نزد کس دیگری است».

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۵، ص۴۳۸ بحار الأنوار، ج۵۳، ص۱