سوره اعراف - آیه 58 جزء 8 - صفحه 158

    وَٱلۡبَلَدُ ٱلطَّيِّبُ يَخۡرُجُ نَبَاتُهُۥ بِإِذۡنِ رَبِّهِۦۖ وَٱلَّذِي خَبُثَ لَا يَخۡرُجُ إِلَّا نَكِدࣰاۚ كَذَٰلِكَ نُصَرِّفُ ٱلۡأٓيَٰتِ لِقَوۡمࣲ يَشۡكُرُونَ

    58

تفسیر روایی
سرزمین پاکیزه) و شیرین)، گیاهش به فرمان پروردگار می‌روید؛ امّا سرزمینهای بد طینت (و شوره‌زار)، جز گیاه ناچیز و بی‌ارزش، از آن نمی‌روید؛ این گونه آیات (خود) را برای آنها که شکرگزارند، بیان می‌کنیم!
1 (اعراف/58)

علی‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- وَ الْبَلَدُ الطَّیِّبُ یَخْرُجُ نَباتُهُ بِإِذْنِ رَبِّهِ هُوَ مَثَلٌ لِلْأَئِمَّهًِْ (علیهم السلام) یَخْرُجُ عِلْمُهُمْ بِإِذْنِ رَبِّهِمْ وَ الَّذِی خَبُثَ مَثَلٌ لِأَعْدَائِهِمْ لا یَخْرُجُ عِلْمُهُمْ إِلَّا نَکِداً أَیْ کَدِراً فَاسِداً.

علیّ‌بن‌ابراهیم ( این فرموده خدای عزّوجلّ وَ الْبَلَدُ الطَّیِّبُ یَخْرُجُ نَبَاتُهُ بِإِذْنِ رَبِّهِ مثال و تشبیهی است برای ائمه (که علم آنان به اجازه خدا است وَ الَّذِی خَبُثَ و [این] مثالی است برای دشمنان ایشان لاَ یَخْرُجُ علم آنان إِلاَّ نَکِدًا یعنی کدر و فاسد.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۵، ص۱۸۶ بحار الأنوار، ج۲۴، ص۱۰۸/ القمی، ج۱، ص۲۳۵/ نور الثقلین/ البرهان

2 (اعراف/58)

الحسین (علیه السلام)- عَنْ مَحَاسِنِ الْبَرْقِیِّ: قَالَ عَمْرُوبْنُ‌الْعَاصِ لِلْحُسَیْنِ (علیه السلام) مَا بَالُ لِحَائِکُمْ أَوْفَرُ مِنْ لِحَائِنَا فَقَالَ (علیه السلام) وَ الْبَلَدُ الطَّیِّبُ یَخْرُجُ نَباتُهُ بِإِذْنِ رَبِّهِ وَ الَّذِی خَبُثَ لا یَخْرُجُ إِلَّا نَکِداً فَقَالَ مُعَاوِیَهًُْ بِحَقِّی عَلَیْکَ إِلَّا سَکَتَّ فَإِنَّهُ ابْنُ‌عَلِیِّ‌بْنِ‌أَبِی‌طَالِبٍ (علیه السلام).

امام حسین ( محاسن برقی گوید: عمروبن‌عاص به امام حسین (گفت: «وَ الْبَلَدُ الطَّیِّبُ یَخْرُجُ نَباتُهُ بِإِذْنِ رَبِّهِ وَ الَّذِی خَبُثَ لا یَخْرُجُ إِلَّا نَکِداً». معاویه متوجّه عمروعاص شد. و گفت: «تو را به آن حقّی که من به گردن تو دارم ساکت شو! زیرا این حسین (پسر علیّ‌بن‌ابی‌طالب (است»!

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۵، ص۱۸۶ بحار الأنوار، ج۴۴، ص۲۰۹/ المناقب، ج۴، ص۶۷/ نور الثقلین