أَوَعَجِبۡتُمۡ أَن جَآءَكُمۡ ذِكۡرࣱ مِّن رَّبِّكُمۡ عَلَىٰ رَجُلࣲ مِّنكُمۡ لِيُنذِرَكُمۡۚ وَٱذۡكُرُوٓاْ إِذۡ جَعَلَكُمۡ خُلَفَآءَ مِنۢ بَعۡدِ قَوۡمِ نُوحࣲ وَزَادَكُمۡ فِي ٱلۡخَلۡقِ بَصۜۡطَةࣰۖ فَٱذۡكُرُوٓاْ ءَالَآءَ ٱللَّهِ لَعَلَّكُمۡ تُفۡلِحُونَ
69
الباقر (علیه السلام)- کَانُوا کَأَنَّهُمْ النَّخْلُ الطِّوَالُ وَ کَانَ الرَّجُلُ مِنْهُمْ یَنْجُو الْجَبَلَ بِیَدِهِ فَیَهْدِمُ مِنْهُ قِطْعَهًًْ.
امام باقر ( قامت‌های آنان همچون نخل‌های بلند بود و هر مردی از آنان می‌توانست کوه را به دست گرفته و قسمتی از آن را خراب نماید.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۵، ص۱۹۲ نور الثقلین/ بحار الأنوار، ج۱۱، ص۳۴۶
ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)- إِذْ جَعَلَکُمْ خُلَفاءَ أَیْ جَعَلَکُمْ سُکَّانَ الْأَرْضِ مِنْ بَعْدِ قَوْمِ نُوحٍ وَ هَلَاکُهُمْ بِالْعِصْیَانِ وَ زَادَکُمْ فِی الْخَلْقِ بَصْطَةً أَیْ طُولًا وَ قُوَّهًًْ.
ابن‌عبّاس ( إِذْ جَعَلَکُمْ خُلَفاءَ؛ یعنی شما را ساکنان زمین قرار داد. مِنْ بَعْدِ قَوْمِ نُوحٍ و هلاکت آن ها به خاطر سرکشی است. زادَکُمْ فِی الخَلْقِ بَصْطَةً؛ یعنی از نظر بلند بالایی و قدرت بدنی شما را برتری داد.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۵، ص۱۹۲ بحار الأنوار، ج۱۱، ص۳۴۶
الصّادق (علیه السلام)- عَنْ أبِی‌یُوسُف البَزّاز قَالَ: تَلَا أَبُوعَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) هَذِهِ الْآیَهًَْ فَاذْکُرُوا آلاءَ اللَّهِ قَالَ أَ تَدْرِی مَا آلَاءُ اللَّهِ قُلْتُ لَا قَالَ هِیَ أَعْظَمُ نِعَمِ اللَّهِ عَلَی خَلْقِهِ وَ هِیَ وَلَایَتُنَا.
امام صادق ( ابویوسف بزاز گوید: امام صادق (این آیه را تلاوت نمود: فَاذْکُرُوا آلاءَ اللهَ. فرمود: «می‌دانی آلاء خدا چیست»؟ عرض کردم: «نه». فرمود: «آنها بزرگ‌ترین نعمتهای خداوند بر خلق هستند و آن ولایت ما است.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۵، ص۱۹۲ الکافی، ج۱، ص۲۱۷/ بحار الأنوار، ج۲۴، ص۵۹/ بحار الأنوار، ج۶۴، ص۱۴۷/ بصایر الدرجات، ص۸۱/ تأویل الآیات الظاهرهًْ، ص۱۸۳/ نور الثقلین/ البرهان