الحسن (علیه السلام)- إِنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ بِمَنِّهِ وَ رَحْمَتِهِ لَمَّا فَرَضَ عَلَیْکُمُ الْفَرَائِضَ لَمْ یَفْرِضْ عَلَیْکُمْ لِحَاجَهًٍْ مِنْهُ إِلَیْهِ بَلْ رَحْمَهًًْ مِنْهُ إِلَیْکُمْ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ لِیَمِیزَ الْخَبِیثَ مِنَ الطَّیِّبِ وَ لِیَبْتَلِیَ مَا فِی صُدُورِکُمْ وَ لِیُمَحِّصَ مَا فِی قُلُوبِکُمْ وَ لِتَتَسَابَقُوا إِلَی رَحْمَتِهِ وَ لِتَتَفَاضَلَ مَنَازِلُکُمْ فِی جَنَّتِهِ.

امام حسن ( خداوند که به فضل و رحمت خویش واجبات را برای شما تعیین نمود نه از جهت احتیاج به انجام آن بود. [بلکه] آن به‌واسطه‌ی رحمت بود تا پاک از ناپاک شناخته شود و دل‌هایتان صفا یابد و قلب‌های شما روشن گردد و به رحمت خدا بر یکدیگر سبقت گیرید و مقام‌های شما در بهشت افزون گردد.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۵، ص۵۵۸ تحف العقول، ص۴۸۵/ علل الشّرایع، ج۱، ص۲۴۹