إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ يُنفِقُونَ أَمۡوَٰلَهُمۡ لِيَصُدُّواْ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِۚ فَسَيُنفِقُونَهَا ثُمَّ تَكُونُ عَلَيۡهِمۡ حَسۡرَةࣰ ثُمَّ يُغۡلَبُونَۗ وَٱلَّذِينَ كَفَرُوٓاْ إِلَىٰ جَهَنَّمَ يُحۡشَرُونَ
36
إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ يُنفِقُونَ أَمۡوَٰلَهُمۡ لِيَصُدُّواْ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِۚ فَسَيُنفِقُونَهَا ثُمَّ تَكُونُ عَلَيۡهِمۡ حَسۡرَةࣰ ثُمَّ يُغۡلَبُونَۗ وَٱلَّذِينَ كَفَرُوٓاْ إِلَىٰ جَهَنَّمَ يُحۡشَرُونَ
36
علی‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه)- نَزَلَتْ فِی قُرَیْشٍ لَمَّا وَافَاهُمْ ضَمْضَمٌ وَ أَخْبَرَهُمْ بِخُرُوجِ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) فِی طَلَبِ الْعِیرِ فَأَخْرَجُوا أَمْوَالَهُمْ وَ حَمَلُوا وَ أَنْفَقُوا وَ خَرَجُوا إِلَی مُحَارَبَهًِْ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) بِبَدْرٍ فَقُتِلُوا وَ صَارُوا إِلَی النَّارِ وَ کَانَ مَا أَنْفَقُوا حَسْرَهًًْ عَلَیْهِم.
علیّ‌بن‌ابراهیم ( این آیه درباره‌ی قریش هنگامی‌که ضمضم به آنان پیوسته بود، نازل شد و آنان را از بیرون‌آمدن رسول خدا (برای دست‌یافتن به کاروان قریش باخبر ساخت. آنان اموال خویش را بیرون آوردند و بار زدند و هزینه کردند و برای جنگ با رسول خدا (در جنگ بدر بیرون آمدند، امّا کُشته شدند و وارد آتش شدند و آنچه را انفاق کردند، به حسرتی برای آنان مبدّل شد.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۵، ص۵۵۸ بحار الأنوار، ج۱۷، ص۲۰۴/ القمی، ج۱، ص۲۷۷/ البرهان/ نور الثقلین
الصّادق (علیه السلام)- کَانَ اسْتَأْجَرَ أَبُوسُفْیَانَ یَوْمَ أُحُدٍ أَلْفَیْنِ مِنَ الْأَحَابِیشِ یُقَاتِلُ بِهِمُ النَّبِیَّ (صلی الله علیه و آله) قَوْلُهُ إِنَّ الَّذِینَ کَفَرُوا یُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ لِیَصُدُّوا عَنْ سَبِیلِ اللهِ.
امام صادق ( ابوسفیان در روز جنگ اُحد، دوهزار نفر از هم‌پیمانان قریش را اجیر کرده بود تا با کمک آنها با پیامبر (پیکار نماید، [چنان‌که] خداوند می‌فرماید: إِنَّ الَّذِینَ کَفَرُوا یُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ لِیَصُدُّوا عَنْ سَبِیلِ اللهِ.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۵، ص۵۵۸ المناقب، ج۱، ص۱۹۱