الهادی (علیه السلام)- عَنْ أَبِی‌مُحَمَّدٍ الْحَسَنِ‌بْنِ‌عَلِیٍّ الْعَسْکَرِی (علیه السلام) عَنْ أَبِیهِ (صلی الله علیه و آله) وَ ذَکَرَ أَنَّه (علیه السلام) زَارَ بِهَا فِی یَوْمِ الْغَدِیر ... أَنْتَ وَ مَنْ یَلِیکَ وَ عَمُّکَ الْعَبَّاسُ یُنَادِی الْمُنْهَزِمِینَ یَا أَصْحَابَ سُورَهًِْ الْبَقَرَهًِْ یَا أَهْلَ بَیْعَهًِْ الشَّجَرَهًِْ حَتَّی اسْتَجَابَ لَهُ قَوْمٌ قَدْ کَفَیْتَهُمُ الْمَئُونَهًَْ وَ تَکَفَّلْتَ دُونَهُمُ الْمَعُونَهًَْ فَعَادُوا آیِسِینَ مِنَ الْمَثُوبَهًِْ رَاجِینَ وَعْدَ اللَّهِ تَعَالَی بِالتَّوْبَهًِْ وَ ذَلِکَ قَوْلُ اللَّهِ جَلَّ ذِکْرُهُ ثُمَّ یَتُوبُ اللهُ مِنْ بَعْدِ ذلِکَ عَلی مَنْ یَشاءُ.

امام هادی (علیه السلام)- از امام عسکری (علیه السلام) روایت است که امام هادی (علیه السلام) با این بیانات در روز عید غدیر، امیرالمؤمنین (علیه السلام) را زیارت کرد؛.. و عمویت عبّاس عقبنشستگان را ندا میداد: «ای اصحاب سوره‌ی بقره! ای اهل بیت شجره! تا اینکه قومی که ایشان را از رنج حفاظت کردی و بار را خود بر دوش گرفتی، او را استجابت کردند [درحالی‌که] مأیوس از ثواب، امیدوار به وعده‌ی خدا [بودند و] با توبه بازگشتند. و این همان سخن خداوند جل ذکره است: ثُمَّ یَتُوبُ اللهُ مِنْ بَعْدِ ذلِکَ عَلی مَنْ یَشاءُ.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۶، ص۹۴ بحار الأنوار، ج۹۷، ص۳۶۴