سوره توبه - آیه 94 جزء 11 - صفحه 202

    يَعۡتَذِرُونَ إِلَيۡكُمۡ إِذَا رَجَعۡتُمۡ إِلَيۡهِمۡۚ قُل لَّا تَعۡتَذِرُواْ لَن نُّؤۡمِنَ لَكُمۡ قَدۡ نَبَّأَنَا ٱللَّهُ مِنۡ أَخۡبَارِكُمۡۚ وَسَيَرَى ٱللَّهُ عَمَلَكُمۡ وَرَسُولُهُۥ ثُمَّ تُرَدُّونَ إِلَىٰ عَٰلِمِ ٱلۡغَيۡبِ وَٱلشَّهَٰدَةِ فَيُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ

    94

تفسیر روایی
هنگامی که بسوی آنها (که از جهاد تخلّف کردند) باز گردید، از شما عذرخواهی می‌کنند؛ بگو: «عذرخواهی نکنید، ما هرگز به شما ایمان نخواهیم آورد! چرا که خدا ما را از اخبارتان آگاه ساخته؛ و خدا و رسولش، اعمال شما را می‌بینند؛ سپس به سوی کسی که دانای پنهان و آشکار است بازگشت داده می‌شوید؛ و او شما را به آنچه انجام می‌دادید، آگاه می‌کند (و جزا می‌دهد!)»
1 (توبه/94)

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)- نَزَلَتِ الْآیَهًُْ فِی جَدِّ بْنِ قَیْسٍ وَ مُعَتِّبِ بْنِ قُشَیْرٍ وَ أَصْحَابِهِمَا مِنَ الْمُنَافِقِینَ وَ کَانُوا ثَمَانِینَ رَجُلًا.

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)- این آیه درباره‌ی جدّبن‌قیس و معتب‌بن‌قشیر و یاران آن‌ها که همگی از منافقان بودند، نازل شد و آن‌ها هشتاد نفر بودند.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۶، ص۲۹۴ مناقب، ج۱، ص۲۱۲

2 (توبه/94)

السّجّاد (علیه السلام)- وَ اعْلَمُوا أَنَّکُمْ لَا تَخْرُجُونَ مِنْ قُدْرَهًِْ اللَّهِ إِلَی غَیْرِ قُدْرَتِهِ وَ سَیَرَی اللهُ عَمَلَکُمْ ثُمَّ إِلَیْهِ تُحْشَرُونَ.

امام سجّاد (علیه السلام)- و بدانید که نمی‌توانید از قدرت خدا گریخته به قدرت دیگری پناهنده شوید، به‌زودی اعمالتان بر خدا عرضه می‌گردد، و به‌سوی او محشور می‌شوید.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۶، ص۲۹۴ بحار الأنوار، ج۷۵، ص۱۴۸

3 (توبه/94)

العسکری (علیه السلام)- فَاعْمَلُوا مِنْ بَعْدِ مَا شِئْتُمْ فَ سَیَرَی اللهُ عَمَلَکُمْ وَ رَسُولُهُ وَ المُؤمِنُونَ ثُمَّ تُرَدُّونَ إِلی عالِمِ الْغَیْبِ وَ الشَّهادَةِ فَیُنَبِّئُکُمْ بِما کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ وَ الْعاقِبَهًُْ لِلْمُتَّقِینَ.

امام عسکری (علیه السلام)- بدانید بعد از آنچه که خواستید [و انجام دادید] خدا و پیامبرش اعمال شما را خواهند دید، سپس به‌سوی کسی که دانای پنهان و آشکار است بازگشت داده می‌شوید و او شما را به آنچه انجام می‌دادید، آگاه می‌کند [و جزا می‌دهد]. و عاقبت نیک برای پرهیزگاران است.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۶، ص۲۹۴ رجال الکشی، ص۵۷۸

4 (توبه/94)

الصّادق (علیه السلام)- الْغَیْبُ مَا لَمْ یَکُنْ وَ الشَّهَادَةِ: مَا قَدْ کَانَ.

امام صادق (علیه السلام)- الْغَیْبُ؛ آن چیزی است که هنوز اتّفاق نیفتاده و الشَّهَادَة؛ آن چیزی است که اتّفاق افتاده است.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۶، ص۲۹۴ البرهان