وَمَا كَانَ لِنَفۡسٍ أَن تُؤۡمِنَ إِلَّا بِإِذۡنِ ٱللَّهِۚ وَيَجۡعَلُ ٱلرِّجۡسَ عَلَى ٱلَّذِينَ لَا يَعۡقِلُونَ
100
تفسیر نور
در حالى كه هیچ كس جز به اذن و ارادهى الهى توفیق ایمان ندارد و خداوند پلیدى (تردید و كفر) را بر كسانى كه نمىاندیشند مقرّر مىدارد.
پیامها
مردم نه مجبور به ایمانند (طبق آیهى قبل) و نه بدون هدایت و توفیق الهى، به ایمان آوردن موفّق مىشوند. 368 «الاّ باذن اللّه» كفر، پلیدى است. «رجس»
لطف الهى وتوفیق ایمان، شامل اهلخرد وتعقّل مىشود وآنكه با اختیار خود فكر وتعقّل نكند، مشمول قهر الهى مىشود. «ویجعل الّرجس على الذین لایعقلون»
عقل سالم، زمینهساز ایمان است و بىایمانى، نشانهى بىخردى است. «...لایعقلون»
368) لاجبر و لاتفویض بل امر بین الامرین» بحار، ج 4، ص 197.