قُلِ ٱنظُرُواْ مَاذَا فِي ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۚ وَمَا تُغۡنِي ٱلۡـَٔايَـٰتُ وَٱلنُّذُرُ عَن قَوۡمٍ لَّا يُؤۡمِنُونَ
101
قُلِ ٱنظُرُواْ مَاذَا فِي ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۚ وَمَا تُغۡنِي ٱلۡـَٔايَـٰتُ وَٱلنُّذُرُ عَن قَوۡمٍ لَّا يُؤۡمِنُونَ
101
«نُذُر» یا جمعِ «نَذیر» است یعنى انبیا، یا جمع «اِنذار»، یعنى هشدارها.
نگاهى ارزشمند و مؤثّر در تصمیمگیرى است كه با ارادهى انسان باشد، نه صرف دیدن و انعكاس اشیا در مغز و اعصاب.«انظروا...»
آیات الهى و هشدارها، تنها در انسانهاى پاك نهاد و غیرلجوج مؤثّر است. «وما تغنى الایات...»
انسان، در گزینش مكتب آزاد است، لذا گاهى در برابر انبیا و كتب آسمانى و نشانههاى خدا در جهان مىایستد و ایمان نمىآورد. «قوم لایؤمنون»