فَهَلۡ يَنتَظِرُونَ إِلَّا مِثۡلَ أَيَّامِ ٱلَّذِينَ خَلَوۡاْ مِن قَبۡلِهِمۡۚ قُلۡ فَٱنتَظِرُوٓاْ إِنِّي مَعَكُم مِّنَ ٱلۡمُنتَظِرِينَ
102
تفسیر نور
پس آیا (كسانى كه در برابر آن همه آیات وانبیاى الهى سرپیچى مىكنند،) انتظار چیزى جز نظیر روزگارِ (پر نكبت و ذلّت) پیشینیان را دارند؟ بگو: در انتظار باشید كه من نیز با شما از منتظرانم (تا همان بلائى كه بر سر آنها آمد، بر سر شما نیز بیاید).
پیامها
سنّت وقانون خداوند نسبت به همهى مردم یكسان است. «مثل ایام الذین خَلَوا من قبل» تاریخ گذشتگان، عبرتى براى آیندگان است. «خَلَوا من قبل»
به مهلتهاى الهى مغرور نشویم. «فانتظروا»
پایان بىدینى، تباهى است. «فانتظروا»
لجاجت مردم، گاهى انبیا را نیز مأیوس كرده به حدّى كه یأس خود را اعلام مىكردند. «قل فانتظروا انى معكم من المنتظرین»