وَإِذَآ أَذَقۡنَا ٱلنَّاسَ رَحۡمَةً مِّنۢ بَعۡدِ ضَرَّآءَ مَسَّتۡهُمۡ إِذَا لَهُم مَّكۡرٌ فِيٓ ءَايَاتِنَاۚ قُلِ ٱللَّهُ أَسۡرَعُ مَكۡرًاۚ إِنَّ رُسُلَنَا يَكۡتُبُونَ مَا تَمۡكُرُونَ
21
وَإِذَآ أَذَقۡنَا ٱلنَّاسَ رَحۡمَةً مِّنۢ بَعۡدِ ضَرَّآءَ مَسَّتۡهُمۡ إِذَا لَهُم مَّكۡرٌ فِيٓ ءَايَاتِنَاۚ قُلِ ٱللَّهُ أَسۡرَعُ مَكۡرًاۚ إِنَّ رُسُلَنَا يَكۡتُبُونَ مَا تَمۡكُرُونَ
21
در مكّه خشكسالى و قحطى شد و خداوند به بركت رسول خدا صلى الله علیه وآله باران فرستاد. ولى مشركان گفتند كه باران به خاطر بتها بوده است! این آیه نازل شد و آنان را رسوا كرد. 236
در اكثر تفاسیر آمده است كه یكى از تدابیر ومكر دشمنان، كوبیدن شخصیّت پیامبر و استهزاى آیات الهى بوده است.
انسان از نعمتهاى الهى سوء استفاده مىكند و به جاى شكر، مكر مىكند. «اذقنا الناس رحمة....اذا لهم مكرٌ»
كسى كه مكر كند، به تدبیر و مكر قهرآمیز الهى گرفتار مىشود. «اذا لهم مكر... اللَّه اسرع مكرا»
كیفر الهى با جرم متناسب است. «لهم مكر، اللّه اسرع مكراً»
فرشتگان الهى حتّى افكار وتدابیر انسان را ثبت مىكنند. «یكتبونماتمكرون»