فَذَٰلِكُمُ ٱللَّهُ رَبُّكُمُ ٱلۡحَقُّ فَمَاذَا بَعۡدَ ٱلۡحَقِّ إِلَّا ٱلضَّلَـٰلُ فَأَنَّىٰ تُصۡرَفُونَ
32
تفسیر نور
پس این چنین خداوند (قادر و یكتا)، به حقّ پروردگار شماست. وپس از حقّ، جز گمراهى چیست؟ پس چگونه (از حقّ) باز گردانده مىشوید؟!
پیامها
با وجود خداى حاكم، رازق، خالق و مدبّر، (كه در آیه قبل بود) مجالى براى پروردگارى غیر از او نیست. «فذلكم اللَّه ربّكم الحقّ فماذا بعدالحق» اعتقاد به ربوبیّتى جز خداوند، باطل وگمراهى است. «فماذا بعدالحقّ الاالضّلال»
میان حقّ و باطل دیگر راهى نداریم، بلكه هرچه حقّ نبود، باطل است و بىطرفى و بىخطى مردود است. «فماذا بعد الحقّ الاّ الضّلال»
انسان، فطرتى حقگرا دارد. شیطانها، اوهام و عوامل دیگر، او را به انحراف مىكشانند. «تُصرفون»