قُلۡ أَرَءَيۡتُمۡ إِنۡ أَتَىٰكُمۡ عَذَابُهُۥ بَيَـٰتًا أَوۡ نَهَارًا مَّاذَا يَسۡتَعۡجِلُ مِنۡهُ ٱلۡمُجۡرِمُونَ
50
قُلۡ أَرَءَيۡتُمۡ إِنۡ أَتَىٰكُمۡ عَذَابُهُۥ بَيَـٰتًا أَوۡ نَهَارًا مَّاذَا يَسۡتَعۡجِلُ مِنۡهُ ٱلۡمُجۡرِمُونَ
50
أَثُمَّ إِذَا مَا وَقَعَ ءَامَنتُم بِهِۦٓۚ ءَآلۡـَٔـٰنَ وَقَدۡ كُنتُم بِهِۦ تَسۡتَعۡجِلُونَ
51
خردمند، با احتمال عذاب باید احتیاط كند، نه شتاب. «ماذا یستعجل»
به هنگام قهر خدا كه مجرمان را غافلگیر مىكند، «بیاتاً او نهاراً» راه نجات بسته است. «ماذا یستعجل»
ایمان آوردن هنگام خطر، اثرى ندارد. «الآن...»
مشركان همواره خواهان تسریع در عذاب الهى بودهاند. «كنتم تستعجلون»