وَلَا تَكُونَنَّ مِنَ ٱلَّذِينَ كَذَّبُواْ بِـَٔايَـٰتِ ٱللَّهِ فَتَكُونَ مِنَ ٱلۡخَـٰسِرِينَ
95
تفسیر نور
وهرگز از كسانى كه آیات الهى را تكذیب كردند، مباش كه از زیانكاران خواهى بود.
نکتهها
در آیهى قبل، از شك در قرآن نهى كرد، در اینجا از تكذیب آیات. چه بسا اگر شك برطرف نشود، سرانجام به تكذیب بیانجامد.همهى تحلیلها و پاسخهایى كه در آیهى قبل دربارهى «شك» مطرح شد، اینجا هم مطرح است، چون تكذیب، بدتر از شكّ است. آیات و احادیث بسیارى از یقین پیامبر خبر مىدهد. پس مقصود و مخاطب این نهىها مردمند، نه شخص پیامبر. كسى كه از یقین او انسانهایى به یقین رسیدهاند، چگونه ممكن است خودش دچار شك یا تكذیب گردد؟!
پیامبر با آنكه معصوم است، امّا بارها در قرآن مورد خطاب و هشدار قرار گرفته است تا بدین وسیله به مردم هشدار داده شود و آنان حساب كار خود را بكنند. از جمله: «لاتكوننّ من المشركین» 362 ، «لاتكوننّ ظهیراً للكافرین» 363 و «لایصدّنك عن آیات اللَّه بعد اذ انزلت الیك» 364
362) انعام، 14.
پیامها
خداوند به پیامبرش نیز هشدار داده است. «لاتكوننّ» از دست دادن سرمایهى ایمان و رهبرى پیامبران، خسارت است. «الخاسرین»