وَلَا يَصُدُّنَّكَ عَنۡ ءَايَـٰتِ ٱللَّهِ بَعۡدَ إِذۡ أُنزِلَتۡ إِلَيۡكَ وَٱدۡعُ إِلَىٰ رَبِّكَ وَلَا تَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡمُشۡرِكِينَ
87
تفسیر نور
و (به هوش باش) پس از آنكه آیات الهى به سوى تو نازل گردید، (وسوسهها و تهدیدات كفّار) تو را (از تبلیغ و عمل به آن) باز ندارد و (همچنان دیگران را) بهسوى پروردگارت دعوت كن و هرگز از مشركان مباش.
نکتهها
بعثت، مراحلى دارد:الف: گرفتن وحى. «یُلقى الیك الكتاب»
ب: برائت از كفّار. «فلاتكوننّ ظهیراً»
ج: صلابت در كار. «لایصدنّك»
د: دعوت دیگران. «اُدع الى ربّك»
ه : اخلاص در عقیده و عمل. «لاتكوننّ من المشركین»
توجّه به توحید و نفى شرك و كفر آنچنان مهم است كه خداوند در این آیات بارها پیامبرصلى الله علیه وآله را بر آن هشدار مىدهد. غالب جملات پیرامون این مسئله در آیات اخیر، با نون تأكید ثقیله و با لحن مبالغه آمده است. «لاتكوننَّ - لایصدّنّك - لاتكوننّ»
پیامها
كوتاه آمدن در ابلاغ وحى، نوعى تقویت كفر است. «فلاتكوننّ ظهیراً للكافرین و لایصدّنّك» دشمنان حتّى براى شخص پیامبرصلى الله علیه وآله نیز نقشه دارند. «لایصدّنّك»
رهبران آسمانى نیز به تذكّرات الهى نیازمندند. «لایصدّنّك»
رسالت باید همراه عزّت و قاطعیّت باشد. «لایصدّنّك... بعد اذ انزلت»
علم و آگاهى، مسئولیّت را سنگینتر مىكند. «بعد اذ انزلت الیك»
كسى در دعوت به حقّ موفّق مىشود كه قاطع و نفوذناپذیر باشد. «لایصدّنّك... اُدع الى ربّك»
دعوت باید خالصانه باشد و هیچ مسئلهاى را جز رضاى خداوند در نظر نگیرد. «اُدع الى ربّك و لاتكوننّ من المشركین» آرى كسى كه به خاطر ملاحظه دیگران دعوت به خدا نكند، در مدار شرك قرار گرفته است.
دعوت باید به سوى خدا باشد، نه خود. «اُدع الى ربّك»
شركزدایى و مبارزه با كفر، سرلوحهى فعالیّت پیامبران و از تأكیدات بسیار جدّى خداوند است. «لاتكوننّ من المشركین»