إِنَّ ٱلَّذِينَ حَقَّتۡ عَلَيۡهِمۡ كَلِمَتُ رَبِّكَ لَا يُؤۡمِنُونَ
96
وَلَوۡ جَآءَتۡهُمۡ كُلُّ ءَايَةٍ حَتَّىٰ يَرَوُاْ ٱلۡعَذَابَ ٱلۡأَلِيمَ
97
تفسیر نور
همانا كسانى كه فرمان پروردگارت علیه آنان (به جرم اعمالشان) تحقّق یافته، ایمان نمىآورند.
و اگرچه براى آنان هر گونه معجزهاى بیاید، تا آنكه عذاب دردناك الهى را ببینند (كه ایمان آن هنگام، بىثمر است).
نکتهها
با توجّه به جملهى «حتّى یرد العذاب» در آیهى 97 و جملهى «كشفنا عنهم العذاب» در آیه 98، مراد از «كلمة ربّك»، قهر الهى مىباشد.پیامها
قهر الهى، حقِّ كافران است. 365 «حقت علیهم» محروم شدن از ایمان به خاطر تكذیب و لجاجت مستمرّ كفّار، مقتضاى ربوبیّت و از سنّتهاى الهى است. «حقّت علیهم كلمة ربك»
انتظار ایمانِ همهى مردم را نداشته باشیم. «لایؤمنون و لو جائتهم كلّ آیة»
گردنكشان وقتى قهر و عذاب الهى را با چشم ببینند، از وحشت و اضطراب ایمان مىآورند، ولى چه سود؟«لایؤمنون... حتى یروا العذاب»
365) در آیهى دیگر مىخوانیم: «لِیُنذِرَ من كانَ حیّاً و یحقّ القول على الكافرین» یس، 7.