سوره هود - آیه 100 جزء 12 - صفحه 233

    ذَٰلِكَ مِنۡ أَنۢبَآءِ ٱلۡقُرَىٰ نَقُصُّهُۥ عَلَيۡكَ‌ مِنۡهَا قَآئِمٌ وَحَصِيدٌ

    100

تفسیر نور
(اى پیامبر!) این (مطالب، گوشه‌اى) از اخبار آبادى‌ها و شهرهایى است كه ما آن را براى تو بازگو مى‌كنیم، (البتّه) بعضى از آنها (هنوز) پابرجا هستند، ولى بعضى دیگر ویران شده‌اند.

نکته‌ها
ممكن است منظور آیه این باشد كه در بعض موارد، تنها خودشان را هلاك نمودیم از این روى آثارشان باقى است، ولى در بعضى دیگر آنها را همراه با تمامى آثار و خانه‌هایشان نابود كردیم.

بیان داستان در قرآن، داراى نقش و اثرات مهمّى است، زیرا؛

دلنشین و جذّاب است.

هموار كننده‌ى راه نفوذ و تأثیر بیشتر دلائل عقلى و برهانى است.

دلیلى دیگر بر اعجاز پیامبرصلى الله علیه وآله است كه چگونه فردى درس ناخوانده چنین اخبارى را مى‌داند.

براى شنوندگان آن درس عبرت است.

پیام‌ها
بیان تاریخ به مقدارى لازم است كه سبب رشد، پندآموزى و هشدار باشد.«من انباء» (بعضى از تاریخ گذشتكان نه همه‌ى آن)

تاریخ نوح، هود، صالح، لوط، شعیب و موسى، از بخش مهم تاریخ بشرى است. «انباء» («انباء» به معناى اخبار مهمّ است)

قرآن منبعى براى آشنایى با تاریخ گذشته و فرجام پیشینیان است.

گفتن داستان‌هاى صحیح، مستند و آموزنده، كارى خدایى است، از آن غفلت نكنیم. «نقصّه»

داستان‌هاى قرآنى، صادق‌ترین و صحیح‌ترین قصه‌هاست، زیرا گوینده‌ى آنها خداست.«نقصّه»

حساب تاریخ امّت‌ها از حساب آثار وبقایاى آنها جداست، زیرا تاریخ امرى ماندگار است، گرچه ممكن است از آثار وبقایاى آنان خبرى نباشد. «حَصید»