ذَٰلِكَ مِنۡ أَنۢبَآءِ ٱلۡقُرَىٰ نَقُصُّهُۥ عَلَيۡكَ مِنۡهَا قَآئِمٌ وَحَصِيدٌ
100
ذَٰلِكَ مِنۡ أَنۢبَآءِ ٱلۡقُرَىٰ نَقُصُّهُۥ عَلَيۡكَ مِنۡهَا قَآئِمٌ وَحَصِيدٌ
100
بیان داستان در قرآن، داراى نقش و اثرات مهمّى است، زیرا؛
دلنشین و جذّاب است.
هموار كنندهى راه نفوذ و تأثیر بیشتر دلائل عقلى و برهانى است.
دلیلى دیگر بر اعجاز پیامبرصلى الله علیه وآله است كه چگونه فردى درس ناخوانده چنین اخبارى را مىداند.
براى شنوندگان آن درس عبرت است.
تاریخ نوح، هود، صالح، لوط، شعیب و موسى، از بخش مهم تاریخ بشرى است. «انباء» («انباء» به معناى اخبار مهمّ است)
قرآن منبعى براى آشنایى با تاریخ گذشته و فرجام پیشینیان است.
گفتن داستانهاى صحیح، مستند و آموزنده، كارى خدایى است، از آن غفلت نكنیم. «نقصّه»
داستانهاى قرآنى، صادقترین و صحیحترین قصههاست، زیرا گویندهى آنها خداست.«نقصّه»
حساب تاریخ امّتها از حساب آثار وبقایاى آنها جداست، زیرا تاریخ امرى ماندگار است، گرچه ممكن است از آثار وبقایاى آنان خبرى نباشد. «حَصید»