وَمَا ظَلَمۡنَـٰهُمۡ وَلَـٰكِن ظَلَمُوٓاْ أَنفُسَهُمۡ فَمَآ أَغۡنَتۡ عَنۡهُمۡ ءَالِهَتُهُمُ ٱلَّتِي يَدۡعُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ مِن شَيۡءٍ لَّمَّا جَآءَ أَمۡرُ رَبِّكَ وَمَا زَادُوهُمۡ غَيۡرَ تَتۡبِيبٍ
101
تفسیر نور
و ما به آنان ظلم نكردیم، بلكه آنان خود بر خویشتن ستم روا داشتند و چون قهر پروردگارت آمد، پس (آن) خدایانى كه به جاى «اللَّه» مىخواندند، سودى به حال آنان نبخشید و آنان را جز ضرر و هلاكت چیزى نیفزوند.
نکتهها
كلمهى «تَتبِیب» از «تَب» به معناى استمرار در زیان و هلاكت و نابودى است.پیامها
تنبیه و كیفر ظالم، ظلم نیست، بلكه عین عدل است.«وما ظلمناهم» سرنوشت انسان، در گرو اعمال و رفتار خود اوست.«ظلموا انفسهم»
غیر از خداوند، هیچ كس و هیچچیز دیگر، منجى انسان نیست.«فما اغنت»
در برابر ارادهى الهى، هیچ كس و هیچچیز را تاب مقاومت نیست.«من شى»