سوره هود - آیه 112 جزء 12 - صفحه 234

    فَٱسۡتَقِمۡ كَمَآ أُمِرۡتَ وَمَن تَابَ مَعَكَ وَلَا تَطۡغَوۡاْ‌ۚ إِنَّهُۥ بِمَا تَعۡمَلُونَ بَصِيرٌ

    112

تفسیر نور
پس (اى پیامبر!) همان گونه كه مأمور شده‌اى، استوار باش و (نیز) هر كس كه با تو، به سوى خدا آمده است، و سركشى نكنید كه او به آنچه مى‌كنید بیناست.

نکته‌ها
در روایات آمده است كه پیامبر فرمود: سوره‌ى هود مرا پیر كرد. و گفته‌اند كه مراد حضرت این آیه از سوره‌ى هود بوده است.124 اگر چه فراز نخست این آیه «فاستقم كما امرت» در سوره‌ى دیگرى125 از قرآن مجید نیز آمده، امّا آیه‌ى فوق به چنین خصوصیّتى معروف شده است. شاید سنگینى این آیه، وجود فرازهاى دیگرى از تاریخ است كه در آیه بیان نشده و آن، استقامت یاران پیامبرصلى الله علیه وآله است كه همه‌ى آنها وفادار نبودند و پیامبرصلى الله علیه وآله از بى‌وفایى و ناپایدارى آنان در ناراحتى بود.
124) تفسیر نمونه.

125) شورى‌، 15

پیام‌ها
حال كه خداوند كیفر وپاداش همه را بدون كم و كاست مى‌دهد، پس استقامت كن. «كلا لیوفّینّهم...فاستقم»

نتیجه‌ى تاریخ انبیا، استقامت است. «فاستقم»

در استقامت و پایدارى، رهبر باید پیشگام همه باشد. «فاستقم» (شرایط مكّه براى مسلمانان صدر اسلام، دشوار و نیاز به استقامت بوده است)

پایدارى زمانى ارزش دارد كه در همه‌ى امور باشد. در عبادت، در ارشاد، تحمل ناگوارى‌ها و مانند آن. «فاستقم»

عمل باید بر طبق نص و فرمان الهى باشد، نه بر اساس قیاس و استحسان و خیال و امثال آن. «كما اُمرت»

پایدارى رهبر بدون همراهى و پایدارى امّت بى‌نتیجه است.«و مَن تاب معك»

رجوع و بازگشت به خدا، بهاى سنگینى را مى‌طلبد و آن، استقامت وپایدارى در راه مستقیم است. «و مَن تاب معك»

همه چیز باید طبق فرمان باشد، نه زیاده‌روى وطغیان. «كما اُمرت... و لاتطغوا»

رهبر و امّت باید در راه مستقیم حركت كنند و از افراط و تفریط بپرهیزند. «فاستقم ، و لاتطغوا»

استقامت در دین، پاداش الهى را در پى دارد. «فاستقم... انه بما تعملون بصیر»