در روایات مى‌خوانیم كه مودّت و محبّت به ظالم و اطاعت از او، از مصادیق ركون به ظالم محسوب مى‌شود. در روایتى مى‌فرماید: به ستمگر امیدى نداشته باش، گرچه او فامیل و دوست تو باشد. «و ان كان حمیما قریباً»¹²⁶ در كافى، نیز این روایت آمده كه اگر به مقدار زمانِ دست به جیب كردن ستمگر براى بخشش، راضى به زنده بودن او باشى، ركون و تكیه بر ظالم كرده‌اى كه خدا از آن نهى نموده‌است.¹²⁷

از آنجا كه اطاعت از اولى الامر، واجب و از سوى دیگر، ركون به ظالم حرام است، پس اولى الامر نمى‌تواند ظالم باشد، بلكه باید معصوم نیز باشد، زیرا گناه از مصادیق ظلم به شمار مى‌رود.

ركون و تكیه بر ظالم، آتش و عذاب خداوند را در پى دارد، پس وضعیّت خود ظالم چگونه خواهد بود؟!

---

126) تفسیر كنزالدقائق.

127) كافى، ج 5، ص 108.

هرگونه تمایل واعتماد به ستمگران داخلى وخارجى، ممنوع است. «لاتركنوا» (ستمگران، لایق پیروى و رهبرى نیستند)

تكیه بر ستمگران، گناه كبیره است. (هر گناهى كه قرآن درباره‌ى آن وعده‌ى آتش داده، گناه كبیره است)«لا تركنوا... فتمسّكم النار»

به جاى تمسّك به ظالم، به خدا توكّل كنیم. «و مالكم من دون اللّه من اولیاء»

نتیجه‌ى تكیه بر ستمگران، غربت و تنهایى است.«ثم لاتنصرون»