وَلَقَدۡ أَرۡسَلۡنَا نُوحًا إِلَىٰ قَوۡمِهِۦٓ إِنِّي لَكُمۡ نَذِيرٌ مُّبِينٌ
25
أَن لَّا تَعۡبُدُوٓاْ إِلَّا ٱللَّهَ إِنِّيٓ أَخَافُ عَلَيۡكُمۡ عَذَابَ يَوۡمٍ أَلِيمٍ
26
تفسیر نور
و همانا ما نوح را به سوى قومش فرستادیم، (او به مردم گفت:) من براى شما هشدار دهندهى روشنى هستم.
(دعوت من این است) كه جز خداوند را نپرستید، كه همانا من از عذاب روزى دردناك بر شما مىترسم.
نکتهها
حضرت نوحعلیه السلام اوّلین پیامبر اولوالعزم است كه علیه شرك و بتپرستى قیام كرد و چون نسل بشر پس از غرق شدن كفّار، همه از حضرت نوح و همراهان اوست، لذا او را پدر دوّم گفتهاند و چون عمرش از همهى پیامبران بیشتر بوده است، او را «شیخالانبیا» خواندهاند.شاید مراد از عذابى كه حضرت نوح از نزول آن بر قومش مىترسید، قهر الهى در همین دنیا باشد. چنانكه در چند آیهى بعد مىخوانیم كه كفّار به نوح مىگفتند: «فأتنا بما تعدنا ان كنت من الصادقین»
پیامها
حوزهى تبلیغ پیامبران، در مرحله اوّل قوم خودشان است. «ارسلنا... الى قومه» هشدار انبیا، به نفع مردم است. «انّى لكم نذیر»
انسان غافل، بیش از هر چیز به هشدار نیاز دارد. «انّى لكم نذیر»
پیام و تبلیغ باید روشن و روشنگر باشد. «نذیرٌ مبین»
پیامبران هم هشدار مىدهند، هم مصالح مردم را بیان مىكنند.«نذیرٌ مبین»
هدف و وظیفهى انبیا، بیان مسئلهى توحید است. «الاّ تعبدوا الاّ اللّه»
تاریخ شرك، به زمان حضرت نوح نیز بر مىگردد.«لاتعبدوا الاّ اللّه»
اصل پرستش و عبادت در هر انسانى وجود دارد، لكن پیامبران مسیر و جهت آن را معیّن مىكنند. «لاتعبدوا الاّ اللّه»
انبیا، خیرخواه و دلسوز مردم بودهاند. «انّى اخاف علیكم»
وظیفهى مبلّغ و مربّى، بیان خطرات و عواقب سوء شرك به خداوند است. «اخاف علیكم عذاب یوم الیم»