أَمۡ يَقُولُونَ ٱفۡتَرَىٰهُ قُلۡ إِنِ ٱفۡتَرَيۡتُهُۥ فَعَلَيَّ إِجۡرَامِي وَأَنَاْ بَرِيٓءٌ مِّمَّا تُجۡرِمُونَ
35
تفسیر نور
بلكه (مشركان) مىگویند: او (نوح یا محمّد)، آن (سخنان) را بر خداوند افترا بسته است. بگو: اگر من چیزى را به دروغ به خداوند نسبت دادهام، پس كیفرش بر عهدهى خودم خواهد بود و من از جرم شما (كه گناهى را به من نسبت مىدهید) بیزارم.
نکتهها
«اِجرام» و «جُرم» در لغت به معناى چیدن میوهى نارس است و سپس به هر كار ناپسند و امر خلاف اطلاق شده است.پیامها
خداوند شیوهى پرسش و پاسخ و برخورد با مشركان را به پیامبر مىآموزد. «یقولون... قل...» نسبتدادن مطالب خودساخته به خداوند، جرم وگناه است. «ان افتریته فعلىّ اجرامى»
هر كس مسئول عمل خویش است. «ان افتریته فعلىّ اجرامى»
از شرك باید برائت جست. «و أنا برىء»
شرك جرم است. «ممّا تجرمون»