إِنِّي تَوَكَّلۡتُ عَلَى ٱللَّهِ رَبِّي وَرَبِّكُمۚ مَّا مِن دَآبَّةٍ إِلَّا هُوَ ءَاخِذُۢ بِنَاصِيَتِهَآۚ إِنَّ رَبِّي عَلَىٰ صِرَٰطٍ مُّسۡتَقِيمٍ
56
تفسیر نور
همانا من بر خداوندى كه پروردگار من و شماست توكّل كردهام، (زیرا) هیچ جنبندهاى نیست، مگر آنكه او مهارش را گرفته (و بر او تسلّط دارد، امّا سلطهاى عادلانه و حقجویانه) بدرستى كه پروردگار من بر صراط مستقیم است.
پیامها
توجّه به ربوبیّت همهجانبه خدا، زمینه توكّل براوست. «توكّلت... ربّى وربّكم» توكّل، زمینهى شجاعت است. «فكیدونى جمیعاً... انى توكّلت» (با تكیه و اتكال بر خداوند، مىتوان در برابر جهانى ایستاد)
هیچ جنبندهاى بدون ارادهى خداوند، قادر بر ضرررسانى به دیگرى نیست. «فكیدونى جمیعاً... ما من دابّة الاّ و هو آخذ بناصیتها»
خداوند، هم بر همه چیز سلطهى كامل دارد و هم عادل است. «آخذ بناصیتها، على صراط مستقیم»
بر كسى تكیه كنیم كه علاوه بر قدرت، عدالت نیز داشته باشد. «توكّلت ، آخذ ، على صراط مستقیم»
در مقابل عناد و لجاجت كفّار، باید از قهر و عدل الهى سخن گفت. «آخذ بناصیتها، على صراط مستقیم »