وَلَمَّا جَآءَ أَمۡرُنَا نَجَّيۡنَا هُودًا وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ مَعَهُۥ بِرَحۡمَةٍ مِّنَّا وَنَجَّيۡنَـٰهُم مِّنۡ عَذَابٍ غَلِيظٍ
58
تفسیر نور
و زمانى كه فرمان (قهر) ما آمد، هود و كسانى را كه با او ایمان آورده بودند، به رحمت خود نجات دادیم و از عذاب سخت رهایشان ساختیم.
پیامها
همان گونه كه نزول عذاب به فرمان خداوند است، نجات از آن نیز به ارادهى اوست. «نجّینا» پیامبران و یاران و پیروانشان از قهر الهى مصون هستند. «نجّینا هوداً و الذین آمنوا معه»
صرف ایمان به انبیا، كافى و كارساز نیست، بلكه همراه بودن و حمایت از آنان نیز لازم است. «معه»
سرچشمهى رحمت، اوست، «رحمة منّا» امّا سرچشمهى قهر و غضب او عمل ماست. « عذاب غلیظ» و نفرمود: «عذاب منّا»
تكرار كلمهى نجات، شاید رمز آزادى پیروان پیامبر از قهر خداوند در دنیا و آخرت باشد. «نجّینا... نجّینا»
بادها نیز مأموران الهى هستند. «امرنا»81
81) امر الهى همان است كه در سورهى فصّلت، آیهى 15 مىخوانیم: «فارسلنا علیهم ریحاً صرصراً فى ایّام نحسات» ما باد تندى را در روزهاى شومى فرستادیم.