۞ وَإِلَىٰ ثَمُودَ أَخَاهُمۡ صَـٰلِحًاۚ قَالَ يَـٰقَوۡمِ ٱعۡبُدُواْ ٱللَّهَ مَا لَكُم مِّنۡ إِلَـٰهٍ غَيۡرُهُۥ هُوَ أَنشَأَكُم مِّنَ ٱلۡأَرۡضِ وَٱسۡتَعۡمَرَكُمۡ فِيهَا فَٱسۡتَغۡفِرُوهُ ثُمَّ تُوبُوٓاْ إِلَيۡهِۚ إِنَّ رَبِّي قَرِيبٌ مُّجِيبٌ
61
تفسیر نور
و به سوى قوم ثمود، برادرشان صالح (را فرستادیم) او گفت: اى قوم من! خداى یگانه را بپرستید كه جز او معبود دیگرى براى شما نیست. اوست كه شما را از زمین پدید آورد و از شما خواست تا در آن آبادى كنید، پس، از او آمرزش بخواهید، سپس به سوى او بازگردید، همانا پروردگار من نزدیك و اجابت كننده است.
نکتهها
حضرت صالحعلیه السلام سوّمین پیامبرى است كه پس از حضرت نوح و هودعلیهما السلام به رسالت رسیده است.پیامها
رابطهى انبیا با مردم، رابطهاى برادرانه بوده است. «اخاهم» بهتر است مبلّغ، از اهالى همان منطقهى مورد تبلیغ باشد. «اخاهم»
هدف همهى انبیا، پرستش خداى یگانه است. «اعبدوا اللّه، مالكم من اله غیره»
دلیل و فلسفهى عبادت خداوند، لطف بیكران او به انسانهاست. «اعبدوا، انشأكم»
سرچشمهى آفرینش انسان از خاك است. «انشأكم من الارض»
اسلام، دین جامع بین دنیا و آخرت است.(هم آباد كردن زمین، هم استغفار و توبه) «واستعمركم فیها فاستغفروه»
خواست خداوند، عمران و آبادى زمین است. «واستعمركم فیها»
معبود موحّدان، داراى فهم و شعور، علم و قدرت، شنوایى و جوابگویى به آنهاست كه این موارد در بُتها نیست. «قریب مجیب»
برگشت به سوى خداوند، آسان و توبه زمینهى تقرّب به خداست. «توبوا الیه انّ ربّى قریب مجیب»
اگر استغفار و توبه بود، خداوند مىپذیرد. «توبوا... قریب مجیب»
خداوند به همه نزدیك است، این ما و افكار و رفتار ماست كه سبب دورى ما از خداوند مىشود. «ربّى قریب مجیب»