وَيَـٰقَوۡمِ هَـٰذِهِۦ نَاقَةُ ٱللَّهِ لَكُمۡ ءَايَةً فَذَرُوهَا تَأۡكُلۡ فِيٓ أَرۡضِ ٱللَّهِ وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوٓءٍ فَيَأۡخُذَكُمۡ عَذَابٌ قَرِيبٌ
64
تفسیر نور
و (صالح در بیان معجزهى خود گفت:) اى قوم من! این شتر ماده (كه به ارادهى) خداوند (آفریده شده) معجزهاى براى شماست، پس او را آزاد بگذارید تا در زمین خدا (چرا كند و از مراتع و علفهاى آن) بخورد، و آزارى به اونرسانید كه بزودى عذاب (الهى) شما را فرا خواهد گرفت.
نکتهها
ناقهى حضرت صالح از جهات زیادى استثنایى بود:85 1- از دل كوه بیرون آمد، 2- بدون تماس با شتر نر حامله بود، 3- یك روز تمام آب روستا را مىخورد، 4- به اندازه نیاز مردم منطقه شیر مىداد، 5 - مردم هیچ مسئولیّتى در قبال او نداشتند.حضرت صالحعلیه السلام به مردم فرمود: من از بُتهاى شما چیزى درخواست مىكنم و شما نیز از خداى من چیزى بخواهید، هر كدام از بتها و خداوند كه پاسخ مثبت دادند، همگى او را مىپرستیم. مشركین پذیرفتند. خواسته آنان این بود كه همین الآن یك شتر ماده در حالى كه حامله هم باشد از دل این كوه بیرون بیاید. خداوند درخواست آنان را اجابت فرمود و شتر با تمام این شرایط از میان كوه خارج شد.86
85) ماجراى ناقهى صالح در آیاتى از سوره شعرا (155 - 158) وسوره قمر (27 - 31) نیز آمده است.
86) تفسیر اطیبالبیان.
پیامها
دلیل و معجزهى پیامبر الهى باید براى مردم، محسوس، قابل فهم و در معرض دید باشد.«هذه» دست قدرتِ خداوند باز و او سببساز است و مىتواند خروج شترى را از دل كوه، معجزهى پیامبرى قرار دهد. «هذه ناقة اللَّه»
ناقهى صالح، معجزهاى بزرگ بود. «ناقة اللَّه لكم آیة»
باید به مقدّسات احترام گذاشت.«فذروها ، لاتمسّوها»
اهانت به مقدّسات، عذاب فورى خداوند را بدنبال دارد.«عذاب قریب»