كلمه‌ى «ضِحك» به معناى خندیدن، ولى كلمه‌ى «ضَحك» به معناى عادت ماهانه است. خندیدنِ همسر ابراهیم‌علیه السلام، یا براى این بود كه فهمید غذا نخوردن میهمانان نشانه‌ى خطرى براى ابراهیم نیست، لذا خوشحال شد. یا آنطور كه در بعضى تفاسیر آمده است، ساره، همسر ابراهیم‌علیه السلام زن سالمندى بود كه مدّتها عادت ماهانه نداشت، امّا به محض شنیدن خبر، ناگهان این حالت به او دست داد و او فهمید كه اراده الهى بر فرزنددار شدن او تعلّق گرفته است. چنانكه امام صادق‌علیه السلام فرمود: مراد از «ضَحكت»، حیض شدن اوست.⁹³

---

93) تفسیر نورالثقلین. گاهى حضور زن در صحنه لازم است. «وأمرأته قائمة»

روحیّه‌ى زن ظریف‌تر از مردان است. (حضرت ابراهیم‌علیه السلام و همسرش ساره هر دو، ماجرا را شنیدند، امّا فقط ساره خندید) «فضحكت »

در لابلاى دلهره‌ها، بشارت هم وجود دارد. «اوجس منهم خیفة... فبشّرناها»

از بهترین بشارت‌ها، نعمتى مستمر و دنباله‌دار است. «و من وراء اسحاق یعقوب»⁹⁴

نام انبیاى الهى از پیش تعیین شده است.«اسحاق ، یعقوب»

با اینكه هر دسته از فرشتگان الهى مأموریّت خاصّى دارند، امّا این گروه از فرستادگان، چند منظور را دنبال مى‌كردند، یكى قلع و قمع و هلاكت مفسدان قوم لوط، ودیگرى بشارت فرزند به ابراهیم‌علیه السلام وساره. «ارسلنا الى قوم لوط، فبشّرناها باسحاق»

---

94) شاید نامگذارى «یعقوب» كه از واژه «عقب» است، بدین جهت باشد كه بعد از اسحاق مى‌آید. تفسیر المیزان.