وَيَـٰقَوۡمِ أَوۡفُواْ ٱلۡمِكۡيَالَ وَٱلۡمِيزَانَ بِٱلۡقِسۡطِ وَلَا تَبۡخَسُواْ ٱلنَّاسَ أَشۡيَآءَهُمۡ وَلَا تَعۡثَوۡاْ فِي ٱلۡأَرۡضِ مُفۡسِدِينَ
85
تفسیر نور
و (حضرت شعیب تأكید كرد كه) اى قوم من! پیمانه و ترازو را با انصاف و عدل پر كنید (وتمام دهید) و (از) اشیا (واجناس وحقوقِ) مردم (چیزى) را نكاهید و فسادكنان، در زمین تباهى مكنید.
نکتهها
كلمهى «تَبخسوا» از مادّهى «بَخْس»، به معناى كم كردن و جملهى «لاتَعثوا»، به معناى فساد نكردن است.پیامها
برقرارى عدالت و قسط در همه مسائل، از دستاورد حركت انبیاست. «اوفوا... بالقسط» در صورتى كه گناه در جامعه به حالت عادت در آید، باید با تكرار تذكّر و پیگیرى مداوم، آن را بر طرف كرد. در این آیه، چند بار مسئلهى رعایت وزن و پیمانه تكرار گردیده است. «اوفوا...لا تبخسوا»
باید بر داد وستدها وامور اقتصادى، نظارت وكنترل باشد. «اوفوا... لاتبخسوا»
باید قسط و عدل را نسبت به همهى مردم مراعات كرد، نه تنها در حقّ مؤمنین. «لا تبخسوا الناس »
كم گذاشتن حقّ مردم تنها در محدودهى چیزهاى وزنى و كشیدنى و یا پیمانهاى نیست، بلكه شامل همهى چیزهایى كه مردم داد و ستد مىكنند و امانات نیز مىشود. «اشیاءهم»
ضایع كردن حقّ مردم در مسائل اقتصادى، یكى از بارزترین نمونههاى فساد است. زیرا اقتصاد ناسالم، جامعه را به فساد مىكشاند. «لاتبخسوا ، مفسدین»
بالاتر و بدتر از عمل فساد، داشتن روحیّه و خصلت افراد مفسد است. «لاتعثوا، مفسدین»