پاسخ: اولاً یعقوب از طریق وحى مى‌دانست كه یوسف زنده است.

ثانیاً اگر یعقوب حركتى مى‌كرد كه ظن و گمان آنها را بیافزاید، برادران بر سر چاه رفته، یوسف را از بین مى‌بردند.

ثالثاً نباید كارى كرد كه راه توبه حتّى بر ظالمان به كلّى بسته شود.

فریب مظلوم نمایى‌ها را نخورید. (یعقوب، فریب پیراهن خون‌آلود و اشك‌ها را نخورد بلكه گفت: امان از نفس شما.) «بل سولت لكم انفسكم»

شیطان و نفس، گناه را نزد انسان زیبا جلوه مى‌دهند و انجام آن را توجیه مى‌كنند. «سوّلت لكم انفسكم»

یعقوب علیه السلام مى‌دانست یوسف را گرگ نخورده، لذا از برادران استخوان ویا بقایاى جسد را مطالبه نكرد. «بل سوّلت لكم انفسكم»*

حوادث دو چهره دارد: بلا و سختى، «بدم كذب» صبر و زیبائى. «فصبر جمیل»*

انبیاى الهى در برابر حوادث سخت، زیباترین عكس العمل را نشان مى دهند. «فصبر جمیل»*

در حوادث باید علاوه بر صبر وتوانایى درونى، از امدادهاى الهى استمداد جست. «فصبر جمیل واللَّه المستعان»

براى صبر باید از خداوند استمداد كرد. «فصبر جمیل و اللّه المستعان»*

بهترین نوع صبر آن است كه علیرغم آنكه دل مى‌سوزد و اشك جارى مى‌شود، خدا فراموش نشود. «واللَّه المستعان»

تحمّل توطئه فرزندان علیه برادر خود، سخت و درد آور است، لذا باید از خدا براى تحمّل آن استمداد كرد. «و اللّه المستعان»*

حضرت یعقوب با جمله‌ى «و اللّه المُستعان على‌ ما تصفون» به جاى «على ما فعلتم»، به برادران فهماند كه مدّعاى آنان باور كردنى نیست. *