فَلَمَّا رَجَعُوٓاْ إِلَىٰٓ أَبِيهِمۡ قَالُواْ يَـٰٓأَبَانَا مُنِعَ مِنَّا ٱلۡكَيۡلُ فَأَرۡسِلۡ مَعَنَآ أَخَانَا نَكۡتَلۡ وَإِنَّا لَهُۥ لَحَـٰفِظُونَ
63
فَلَمَّا رَجَعُوٓاْ إِلَىٰٓ أَبِيهِمۡ قَالُواْ يَـٰٓأَبَانَا مُنِعَ مِنَّا ٱلۡكَيۡلُ فَأَرۡسِلۡ مَعَنَآ أَخَانَا نَكۡتَلۡ وَإِنَّا لَهُۥ لَحَـٰفِظُونَ
63
پدر، داراى حقّ امر و نهى به فرزند خود مىباشد. «فارسل»
بنیامین بدون اجازهى پدر به مسافرت اقدام نمىكرد. «فارسل معنا»
براى گرفتن چیزى و یا جلب اعتماد كسى، از عواطف استفاده كنید.«اخانا»
مجرم چون در درون نگرانى دارد، در سخنانش تأكیدهاى پىدرپى دارد. «انّا له لحافظون» («انّا» و حرف «لام» و جمله اسمیه نشانه تأكید است.)