۞ مَّثَلُ ٱلۡجَنَّةِ ٱلَّتِي وُعِدَ ٱلۡمُتَّقُونَ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَـٰرُ أُكُلُهَا دَآئِمٌ وَظِلُّهَاۚ تِلۡكَ عُقۡبَى ٱلَّذِينَ ٱتَّقَواْۚ وَّعُقۡبَى ٱلۡكَـٰفِرِينَ ٱلنَّارُ
35
۞ مَّثَلُ ٱلۡجَنَّةِ ٱلَّتِي وُعِدَ ٱلۡمُتَّقُونَ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَـٰرُ أُكُلُهَا دَآئِمٌ وَظِلُّهَاۚ تِلۡكَ عُقۡبَى ٱلَّذِينَ ٱتَّقَواْۚ وَّعُقۡبَى ٱلۡكَـٰفِرِينَ ٱلنَّارُ
35
نعمتهاى بهشتى، موسمى، موضعى و فاسد شدنى نیست و قطع و وصل و آفت در آن راه ندارد. «دائم»
بهشت، بهاى تقواست و بىجهت به كسى داده نمىشود. پاداش پرهیز موقت دنیوى، كامیابى دائم اخروى است. «الجنة التى وعد المتقون...اكلها دائم»
به ظاهر افراد نگاه نكنید زیرا كه پایان كار مهم است. «عقبى الذین اتقوا»
مؤمن باید باتقوا باشد. در مقابل «المتقون»، «الكافرین» آمده است.