وَٱلَّذِينَ ءَاتَيۡنَـٰهُمُ ٱلۡكِتَـٰبَ يَفۡرَحُونَ بِمَآ أُنزِلَ إِلَيۡكَ وَمِنَ ٱلۡأَحۡزَابِ مَن يُنكِرُ بَعۡضَهُۥۚ قُلۡ إِنَّمَآ أُمِرۡتُ أَنۡ أَعۡبُدَ ٱللَّهَ وَلَآ أُشۡرِكَ بِهِۦٓۚ إِلَيۡهِ أَدۡعُواْ وَإِلَيۡهِ مَـَٔابِ
36
تفسیر نور
و كسانى كه به آنان كتاب (آسمانى) دادیم، به آنچه به سوى تو نازل شده دلشاد مىشوند. و بعضى از گروهها كسانى هستند كه بخشى از آن (قرآن) را انكار مىكنند. بگو: همانا من مأمورم كه خدا را بپرستم و به او شرك نورزم. تنها به سوى او دعوت مىكنم و بازگشت من به سوى اوست.
نکتهها
این آیه همچون آیات دیگر178 از افراد سالم، خوش قلب و پذیراى حقِ اهل كتاب ستایش كرده و مىفرماید: اهل كتاب واقعى، روحیّهى حقگرا دارند، از تعصبات نابجا پرهیز مىكنند وچون با اسلام و آیات الهى برخورد كنند، شادمان شده و ایمان مىآورند.178) ازقبیل: قصص 52، بقره 120 و اعراف 159.
پیامها
گرچه پذیرفتن آیات مهم است، ولى پذیرش شادمانه مهمتر است. «یفرحون» ایمان به تمام دستورات الهى لازم است، نه بخشى از آن. «بما انزل»
حزبگرایى كوركورانه، یك آفت وخطر در برابر حقگرایى است. «من الاحزاب من ینكر»
باید در برابر انكار حق، قاطعیت نشان داد. «من ینكر... قُل»
دلیل بندگى خالصانه، آن است كه سرنوشت و آینده ما به دست اوست. «اعبداللَّه... الیه مآب»
توحید، نبوت، معاد اصول مشترك همه ادیان آسمانى است؛
توحید، «اعبداللَّه ولا اشرك به» نبوت، «الیه ادعوا» معاد، «الیه مآب»