أَوَلَمۡ يَرَوۡاْ أَنَّا نَأۡتِي ٱلۡأَرۡضَ نَنقُصُهَا مِنۡ أَطۡرَافِهَاۚ وَٱللَّهُ يَحۡكُمُ لَا مُعَقِّبَ لِحُكۡمِهِۦۚ وَهُوَ سَرِيعُ ٱلۡحِسَابِ
41
أَوَلَمۡ يَرَوۡاْ أَنَّا نَأۡتِي ٱلۡأَرۡضَ نَنقُصُهَا مِنۡ أَطۡرَافِهَاۚ وَٱللَّهُ يَحۡكُمُ لَا مُعَقِّبَ لِحُكۡمِهِۦۚ وَهُوَ سَرِيعُ ٱلۡحِسَابِ
41
پایان عمر حكومتها و شخصیّتها، با خواست الهى است. «نأتى... ننقصها»
حكومت و فرمان الهى شكست ناپذیر است. «لامعقّب لحكمه»
تمام افراد و قدرتها به تدریج از زمین برچیده مىشوند، ولى قدرت الهى ثابت و پابرجاست. «ننقصها... واللَّه یحكم»