وَقَدۡ مَكَرَ ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِمۡ فَلِلَّهِ ٱلۡمَكۡرُ جَمِيعًا يَعۡلَمُ مَا تَكۡسِبُ كُلُّ نَفۡسٍ وَسَيَعۡلَمُ ٱلۡكُفَّـٰرُ لِمَنۡ عُقۡبَى ٱلدَّارِ
42
وَقَدۡ مَكَرَ ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِمۡ فَلِلَّهِ ٱلۡمَكۡرُ جَمِيعًا يَعۡلَمُ مَا تَكۡسِبُ كُلُّ نَفۡسٍ وَسَيَعۡلَمُ ٱلۡكُفَّـٰرُ لِمَنۡ عُقۡبَى ٱلدَّارِ
42
در جاى دیگر مىفرماید: «انّ القوّة للَّه جمیعاً» تمامى قدرتها در نزد خداوند است.
و در این آیه مىفرماید: «فللَّه المكر جمیعاً» تمام تدبیرها از خداست، تا انسان براى دستیابى به عزّت و قدرت و سیاست به دیگران دل نبندد.
یكى از بهترین نمونههاى مكر خداوند، مهلت دادن به منحرفان است، بنحوى كه آنها گمان مىكنند راهشان درست است، امّا خداوند بارها در قرآن فرموده است كه كفّار گمان نكنند مهلت دادن، نشانه محبّت ما نسبت به آنهاست، بلكه ما مهلت مىدهیم تا پیمانهى آنها پر شود.
از تاریخ درس عبرت بگیرید كه عاقبت از آنِ كیست. «لمن عقبى الدار»
تمام تدبیرها و اثرات آن به دست خداوند متعال است، به سراغ دیگران نروید. «فللّه المكرجمیعاً»
مكر انسان نسبت به خدا معنا ندارد، چون مكر و حیله در جایى اثر مىكند كه طرف مورد مكر غافل باشد. «یعلم ما تكسب»