أَلَمۡ تَرَ كَيۡفَ ضَرَبَ ٱللَّهُ مَثَلًا كَلِمَةً طَيِّبَةً كَشَجَرَةٍ طَيِّبَةٍ أَصۡلُهَا ثَابِتٌ وَفَرۡعُهَا فِي ٱلسَّمَآءِ
24
أَلَمۡ تَرَ كَيۡفَ ضَرَبَ ٱللَّهُ مَثَلًا كَلِمَةً طَيِّبَةً كَشَجَرَةٍ طَيِّبَةٍ أَصۡلُهَا ثَابِتٌ وَفَرۡعُهَا فِي ٱلسَّمَآءِ
24
در روایات و تفاسیر از چند چیز به عنوان مصداق كلمهى طیّبه یاد شده است: توحید، ایمان، عقاید صحیح، رهبران آسمانى و یاران آنان. آرى توحید، اصل ثابتى است كه در فطرت و عمق جان مردم جاى دارد. «اصلها ثابت» و در تمام اعمال و گفتار و افكار انسان اثر مىگذارد. «فرعها فى السماء» و در همه وقت و در هر فراز و نشیبى مىتوان از میوهى ایمان بهرهمند شد.
درخت توحید ریشهاى ثابت دارد. تهدیدها و توطئهها و نیشها و نوشها و طاغوتها آن را از پاى درنمىآورند و اگر در روایات این درخت به پیامبر و اهل بیت او علیهم السلام تفسیر شده، به خاطر همین است كه دین محمّد صلى الله علیه وآله و راه اهل بیتش در برابر آن همه دشمن، رو به گسترش است و روزى جهانگیر خواهد شد.
عقیده حقّ، كلمهى طیّبهاى است كه اصل آن در قلب مؤمن ثابت است. «اصلها ثابت» و از الطاف خداوند آن است كه مؤمنان را بر این عقیده حفظ مىكند. «یثبّت اللَّه الّذین آمنوا بالقول الثّابت»47
كلام حقّ، پایدار واستوار و پابرجاست. «كلمة طیبة... اصلها ثابت»