وَأُدۡخِلَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ جَنَّـٰتٍ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَـٰرُ خَـٰلِدِينَ فِيهَا بِإِذۡنِ رَبِّهِمۡ تَحِيَّتُهُمۡ فِيهَا سَلَـٰمٌ
23
وَأُدۡخِلَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ جَنَّـٰتٍ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَـٰرُ خَـٰلِدِينَ فِيهَا بِإِذۡنِ رَبِّهِمۡ تَحِيَّتُهُمۡ فِيهَا سَلَـٰمٌ
23
سلام از طرف خداوند، به اهل بهشت: «سلام قولا من ربّ رحیم»43
سلام از طرف فرشتگان به مؤمنان: «سلام علیكم طبتم فادخلوها»44
سلام از طرف خود اهل بهشت به یكدیگر: «تحیّتهم فیها سلام»
گاهى انسان، خود به جایى مىرود و گاهى دیگران مىآیند و او را با تشریفاتى مخصوص به آن جا مىبرند. خداوند در این آیه مىفرماید: «و اُدخِلَ» یعنى اهل بهشت به صورت ساده و معمولى داخل نمىشوند، بلكه آنان را با احترام و تشریفات به بهشت مىبرند. در آیهى 72 سورهى زمر نیز مىفرماید: «وسیق الّذین اتقوا ربّهم الى الجنّة زُمرا». اما دربارهى دوزخیان مىخوانیم كه آنان را با شكنجه به سوى عذاب مىبرند: «خذوه فغلّوه ثمّ الجحیم صلّوه»45 او را بگیرید و ببندید و سپس به دوزخ پرتاب كنید.
اهل دوزخ، از یكدیگر متنفّر و بیزارند و همدیگر را نفرین مىكنند، ولى بهشتیان به یكدیگر سلام مىكنند.
در بهشت، نهرهاى مختلفى وجود دارد:
الف: نهر آب: «انهار من ماء»
ب: نهر شیر: «انهار من لبن لمیتغیّر طعمه»
ج: نهر شراب بهشتى: «انهار من خمر لذة للشّاربین»
د: نهر عسل: «و انهار من عسل مصفّىً»46
45) الحاقه، 30 - 31.
بهشتیان اهل صفا و صمیمیت و سلاماند، نه نزاع و قهر.«تحیتهم فیها سلام»