الٓرۚ تِلۡكَ ءَايَـٰتُ ٱلۡكِتَـٰبِ وَقُرۡءَانٍ مُّبِينٍ
1
الٓرۚ تِلۡكَ ءَايَـٰتُ ٱلۡكِتَـٰبِ وَقُرۡءَانٍ مُّبِينٍ
1
رُّبَمَا يَوَدُّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لَوۡ كَانُواْ مُسۡلِمِينَ
2
در تاریخ مىخوانیم: قیصر روم با دیدن نامه پیامبراكرمصلى الله علیه وآله قصد ایمان آوردن داشت، امّا گفت جانم در خطر است و حكومت از دستم مىرود.1
مطالب قرآن روشن است و مرز حقّ و باطل را بیان مىكند. «مبین»
سرفرازى آینده براى اسلام است و حسرت براى كفّار خواهد بود. «یودّ الّذین كفروا» (كسانىكه امروز اسلام را مسخره مىكنند، در آینده پشیمان خواهند شد و چه بسا كفّارى كه آرزوى اسلام دارند، ولى گرفتار طاغوتها یا محیط فساد خود هستند)