وَلَقَدۡ أَرۡسَلۡنَا مِن قَبۡلِكَ فِي شِيَعِ ٱلۡأَوَّلِينَ
10
وَلَقَدۡ أَرۡسَلۡنَا مِن قَبۡلِكَ فِي شِيَعِ ٱلۡأَوَّلِينَ
10
وَمَا يَأۡتِيهِم مِّن رَّسُولٍ إِلَّا كَانُواْ بِهِۦ يَسۡتَهۡزِءُونَ
11
هدف از استهزا؛ یا شكستن اُبهّت انبیا بود تا مردمِ حقّجو گرد آنان جمع نشوند یا براى جبران ضعف و ناتوانى خودشان در برابر منطق انبیا بود.
و آنچه دستاویز مسخره قرار مىگرفت؛ یا زندگى ساده انبیا یا پیروان محروم آنان ویا شكستن سنّتهاى خرافهاى بود.
توجّه به تاریخ ومشكلات دیگران، تحمّل مشكلات را بر انسان آسان مىكند. «ارسلنا من قبلك»
هیچ یك از انبیا، از مسخره شدن به دست كفّار، مصون نبودهاند. «ما یأتیهم من رسول» (مبلّغ نباید با تمسخر مردم، دل سرد شود)
استهزا، سیره و روش همیشگى كفّار، در برابر انبیا بوده است. «كانوا به یستهزؤن» (حربهى كسىكه منطق ندارد، استهزا مىباشد)