وَٱلۡأَرۡضَ مَدَدۡنَـٰهَا وَأَلۡقَيۡنَا فِيهَا رَوَٰسِيَ وَأَنۢبَتۡنَا فِيهَا مِن كُلِّ شَيۡءٍ مَّوۡزُونٍ
19
وَجَعَلۡنَا لَكُمۡ فِيهَا مَعَـٰيِشَ وَمَن لَّسۡتُمۡ لَهُۥ بِرَٰزِقِينَ
20
تفسیر نور
وزمین را گستراندیم ودر آن كوههاى استوار افكندیم ودر آن از هر چیز سنجیده وبه اندازه، رویاندیم.
ودر آن زمین، براى شما وآنكه شما روزى دهنده او نیستید، وسیلهى زندگى قرار دادیم.
نکتهها
مراد از القاى كوه همچون القاى شبهه، ایجاد آن است، كلمه «رواسى» جمع «راسیه» به معناى ثابت و پابرجاست و كلمه «معایش» جمع «معیشت» به معناى وسیله زندگى است.پیامها
یكى از نعمتهاى الهى، گستردگى و مسطح بودن زمین است. «مددنا» (وگرنه كشاورزى و بسیار از تلاشهاى دیگر به سختى انجام مىگرفت) گستردگى زمین و پیدایش كوهها و نباتات، تصادفى نیست. «مَدَنا القینا انبتنا»
آفریدههاى الهى، براساس میزان وقانون خاصى آفریده شدهاند. «منكل شى موزون»
زمین آماده رویش هرگونه گیاه است. «كل شىء»
آفرینش زمین و كوه و نبات براى انسان است. «لكم»
خداوند، معیشت و رزق همه موجودات را، حتّى آنها كه شما توان تأمین آنرا ندارید به عهده دارد «و من لستم له برازقین»