إِنَّمَا سُلۡطَـٰنُهُۥ عَلَى ٱلَّذِينَ يَتَوَلَّوۡنَهُۥ وَٱلَّذِينَ هُم بِهِۦ مُشۡرِكُونَ
100
تفسیر نور
غلبه وسلطهى شیطان تنها بر كسانى است كه (با پیروى از او) سلطه و ولایت او را مىپذیرند، و (بر) كسانى است كه آنان (به واسطه فریب شیطان) به خدا شرك آوردهاند.
نکتهها
شیطان به عزّت خداوند سوگند یاد كرده كه با استمداد از حزب و قبیلهاش و از راه زینت دادن، وعدهها، تبلیغات، وسوسهها و افراد منحرف، از هرسو انسان را شكار كند. ومردم در برابر این سوء قصد به چند گروه تقسیم مىشوند از جمله:
انبیا كه شیطان در آروزها و اهداف آن بزرگواران مانع تراشى مىكند، ولى در خود آنان نقشى ندارد. «القى الشیطان فى امنیّته» یعنى شیطان در اهداف و آرزوهاى پیامبر چیزى را القا مىكند، ولى خداوند توطئهاش را خنثى مىنماید.76
مؤمنان كه شیطان با آنان تماس مىگیرد، ولى آنها متذكّر شده ونجات مىیابند. «اذا مسهم طائف من الشیطان تذكّروا»77
مردم عادّى كه شیطان در روح آنان فرو رفته و وسوسه مىكند. «یوسوس فى صدور الناس»78
افراد فاسق، كه شیطان در عمق جانشان رفته و بیرون نمىآید و بر فكر و دل و اعضاى آنان تسلّط مىیابد. «فهو له قرین»79
76) حج، 52.
پیامها
مقدّمات سلطهى شیطان را خودمان فراهم مىكنیم. «انّما سلطانه على الّذین یتولّونه» (تا مردم ولایت منحرفان را نپذیرند آنان كارى از پیش نمىبرند) موحّدان واقعى بیمه هستند، لیكن هركس به سراغ غیر او رفت نفوذ پذیر مىشود. «انّما سلطانه على الّذین ... هم به مشركون»