إِنَّمَا يَفۡتَرِي ٱلۡكَذِبَ ٱلَّذِينَ لَا يُؤۡمِنُونَ بِـَٔايَـٰتِ ٱللَّهِ وَأُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡكَـٰذِبُونَ
105
تفسیر نور
جز این نیست كه دروغ را تنها كسانى مىسازند كه آیات خدا را باور ندارند و آنان خود دروغگویانند، (نه پیامبرى كه با تمام وجود به خدا ایمان دارد)
نکتهها
در دو آیه قبل كفّار در تهمتى كه به پیامبر اكرم مىزدند گفتند: این آیات را بشرى به او یاد داده و او به دروغ آن را به خدا نسبت مىدهد خداوند در پاسخ فرمود: آن شخصِ معلّم عرب نیست علاوه بر آنكه آن همه معارف قرآن را خداوند به كافرى نمىدهد، ودر این آیه مىفرماید: پیامبر كسى نیست كه حرف دیگران را به خدا نسبت دهد، این كار كسانى است كه ایمان ندارند.قرآن مىفرماید: اگر كلامى را به دروغ بهما نسبت دهند، رگ حیاتشان را قطع مىكنیم.81
81) الحاقه، 46.
پیامها
دروغگو، دیگران را هم دروغگو مىپندارد. «انّما یفترى الكذب... هم الكاذبون»