ثُمَّ إِنَّ رَبَّكَ لِلَّذِينَ عَمِلُواْ ٱلسُّوٓءَ بِجَهَـٰلَةٍ ثُمَّ تَابُواْ مِنۢ بَعۡدِ ذَٰلِكَ وَأَصۡلَحُوٓاْ إِنَّ رَبَّكَ مِنۢ بَعۡدِهَا لَغَفُورٌ رَّحِيمٌ
119
تفسیر نور
سپس البته پروردگار تو براى كسانى كه از روى نادانى كار بدى كردند آنگاه از پس آن توبه كرده و به كار شایسته پرداختند همانا پروردگارت پس از آن توبه، قطعاً بخشنده مهربان است.
نکتهها
جهل به معناى ندانستن است، ولى جهالت در موردى كه انسان مىداند، ولى هوى و هوس بر او غالب مىشود نیز بكار مىرود. در سوره انعام آیه 54 «كتب ربّكم على نفسه الرّحمة انه من عمل منكم سوء بجهالة ثمّ تاب منبعده واصلح...» و نساء آیه 17 نیز جهالت به این معناست. «انّما التوبة على اللَّه للّذین یعملون السوء بجهالة ثمّ یتوبون من قریب...»امام صادق فرمود: هرگناهى كه از بنده سر مىزند گرچه از روى عمد باشد، جهالت نامیده مىشود، زیرا نادانى بنده او را وادار به گناه كرده و گناه را در نظر او زیبا جلوه داده است.
پیامها
اسلام بنبست ندارد و راه بازسازى را براى انسان باز گذاشته است. «ثمّ تابوا» پذیرفتن توبه از شئون ربوبیّت الهى و شیوههاى تربیت است. «ربّك»
توبه واقعى، همراه با اصلاح وجبران خلافها مىباشد. «تابوا... واصلحوا»
راه توبه بر روى همه باز است. «للّذین»
گناهانى كه بخاطر غلبهى هوس باشد نه انكار و عناد، به پذیرش توبه نزدیك است. «عملوا السّوء بجهالةٍ ثمّ تابوا»
پذیرفتن توبه از جانب پروردگار قطعى است. (انّ - لغفورٌ - جمله اسمیه)
علاوه بر پذیرش خلافكار، خداوند نسبت به او مهربان است. «لغفور رحیم»