وَعَلَى ٱلَّذِينَ هَادُواْ حَرَّمۡنَا مَا قَصَصۡنَا عَلَيۡكَ مِن قَبۡلُ وَمَا ظَلَمۡنَـٰهُمۡ وَلَـٰكِن كَانُوٓاْ أَنفُسَهُمۡ يَظۡلِمُونَ
118
تفسیر نور
و بر كسانى كه یهودى بودند آنچه را كه پیش از این بر تو نقل كردیم حرام كردیم، (در سوره انعام كه قبل از نحل نازل شده، علاوه بر مردار و خون، چیزهاى دیگرى بخاطر گوشمالى یهودیان، حرام شده است.) و(لى ما با تحریم) ظلمى بر آنان نكردیم، ولكن (تحریم ما كیفر) ستمى بود كه آنان بر خویش رواداشته بودند.
نکتهها
در چند آیه قبل خواندیم: «انّما حرّم»، یعنى تنها چهار چیز بر شما حرام است؛ مردار، خون، گوشت خوك، حیوانى كه به نام وبراى غیر خدا ذبح شده باشد. در اینجا سؤالى به ذهن مىرسد كه اگر غذاهاى حرام منحصر در چهار چیز است پس چرا در سورهى انعام آیه 146 كه قبل از نحل نازل شده، حیوانات ناخندار و پیه گاو و گوسفند بر یهودیان حرام شد؟!گویا این آیه در پاسخ مىفرماید: آنچه بر یهودیان حرام شد به عنوان محاصره اقتصادى و براى تنبیه وگوشمالى آنها بوده نه آنكه واقعاً حرام بوده است.
در اسلام دو نوع تحریم وممنوعیّت وجود دارد؛ یكى تحریم دایمى وبراى عموم مردم. ودیگرى تحریم موقت وبراى گروه خاص. «حرّمنا ... كانوا انفسهم یظلمون»
پیامها
محاصره اقتصادى از راه تحریم برخى خوردنىها، یكى از كیفرها و عقوبتهاى الهى براى امّتهاى پیشین بوده است. «حرّمنا... كانوا انفسهم یظلمون»