وَهُوَ ٱلَّذِي سَخَّرَ ٱلۡبَحۡرَ لِتَأۡكُلُواْ مِنۡهُ لَحۡمًا طَرِيًّا وَتَسۡتَخۡرِجُواْ مِنۡهُ حِلۡيَةً تَلۡبَسُونَهَا وَتَرَى ٱلۡفُلۡكَ مَوَاخِرَ فِيهِ وَلِتَبۡتَغُواْ مِن فَضۡلِهِۦ وَلَعَلَّكُمۡ تَشۡكُرُونَ
14
تفسیر نور
و اوست آنكه دریا را رام نمود تا از آن گوشت تازه بخورید و زیورهایى براى پوشیدن از آن بیرون آورید و مىبینى كه كشتىها سینه دریا را شكافته (و پیش مىروند، چنین كرد تا از كشتىها، تجارتها، ماهىگیرىها، غوّاصىها وحملونقلها كه همه وسیله درآمد است، استفاده كنید) وبه سراغ فضل ولطف او روید وشاید سپاسگزار باشید.
نکتهها
«مواخر» جمع «مِأخرة» از «مَخر» به معناى شكافتن از چپ و راست است.نقش دریا در زندگى انسان بسیار است. آبِ آن مایه بخار و ابر و باران است. عمقِ آن تأمین كنندهى غذاى انسان با لذیذترین ماهىها و سطح آن، ارزانترین و گستردهترین راه براى حمل ونقلِ كالا و مسافر است و همهى اینها، تنها به تدبیر و قدرت الهى است و بشر هیچ نقشى در آن ندارد.
پیامها
دریاها با آن همه عظمت وخروش، رام ودر خدمت انسان هستند.«سخّر البحر» دریا، مهمترین منبع تأمین گوشتِ تازه و سالم است. «لحماً طریّاً»
خداوند، نه فقط نیازهاى اوّلیه چون آب و غذا، بلكه حتّى زینتِ انسان را نیز تأمین نموده است. «حلیةً تلبسونها»
دریا، بهترین زینتهاى طبیعى را به انسان هدیه مىكند. «حلیة تلبسونها»
تازه بودنِ گوشت، یك ارزش است. «لحماً طریّاً»
گرچه تلاش براى غذا از انسان است، امّا رزق از خداست. «لتبتغوا من فضله»
كامیابىها باید هدفدار باشد. «لعلكم تشكرون»