وَٱلَّذِينَ هَاجَرُواْ فِي ٱللَّهِ مِنۢ بَعۡدِ مَا ظُلِمُواْ لَنُبَوِّئَنَّهُمۡ فِي ٱلدُّنۡيَا حَسَنَةً وَلَأَجۡرُ ٱلۡـَٔاخِرَةِ أَكۡبَرُۚ لَوۡ كَانُواْ يَعۡلَمُونَ
41
وَٱلَّذِينَ هَاجَرُواْ فِي ٱللَّهِ مِنۢ بَعۡدِ مَا ظُلِمُواْ لَنُبَوِّئَنَّهُمۡ فِي ٱلدُّنۡيَا حَسَنَةً وَلَأَجۡرُ ٱلۡـَٔاخِرَةِ أَكۡبَرُۚ لَوۡ كَانُواْ يَعۡلَمُونَ
41
ٱلَّذِينَ صَبَرُواْ وَعَلَىٰ رَبِّهِمۡ يَتَوَكَّلُونَ
42
این آیه تعبیر به «هاجروا فىاللَّه» نموده، كه طبیعتاً از «هجرت فىسبیل اللَّه» خالصتر و دقیقتر است.
اگر قدرت مقابله با ظالم را ندارى، حق ندارى سلطهى او را بپذیرى، بلكه باید هجرت كنى. «هاجروا فى اللَّه من بعد ما ظلموا»
هجرت، صبر وتوكّل، رمز پیروزى در برابر دشمن است. «هاجروا... صبروا... یتوكّلون»
در برابر ستمگران، به ایمان، توكل و مقاومت خود وابسته باشید، نه قدرتهاى بیگانه و خارجى. «صبروا وعلى ربهم یتوكلون»
گشایش وآسایش، بدون تحمل سختى هجرت، حاصل نمىشود. «هاجروا ... لنبوّئنّهم فى الدنیا حسنة»