وَيَجۡعَلُونَ لِلَّهِ مَا يَكۡرَهُونَۚ وَتَصِفُ أَلۡسِنَتُهُمُ ٱلۡكَذِبَ أَنَّ لَهُمُ ٱلۡحُسۡنَىٰۚ لَا جَرَمَ أَنَّ لَهُمُ ٱلنَّارَ وَأَنَّهُم مُّفۡرَطُونَ
62
تفسیر نور
ومشركان، آنچه را براى خود نمىپسندند براى خدا قرار مىدهند و زبانشان به دروغ مىگوید كه نیكوتر براى آنان است. حقا كه آتش براى آنان است وآنان (به سوى آن) پیشگامانند.
نکتهها
این آیه به همان تفكر خرافى اشاره دارد كه در چند آیه قبل مطرح شد و آن اینكه مشركان، فرشتگان را دختران خدا مىپنداشتند در حالى كه دختر را براى خود مایهى ننگ مىشمردند، به پسر افتخار مىكردند و آن را نعمتى بهتر از دختر معرفى مىكردند. «و تصف السنتهم الكذب انّ لهم الحسنى»پیامها
آنچه را براى خود دوست نداریم، براى خدا قرار ندهیم.«یجعلون للَّه مایكرهون» انسان گاه چنان دچار خیالات مىشود كه تصور مىكند، برتر از دیگران است و عاقبتش بهتر از دیگران مىباشد. «تصف السنتهم الكذب انّ لهم الحسنى» این افراد در آیات دیگر نیز چنین معرّفى شدهاند: «یحسبون انهم یحسنون صنعاً»21و «لئن رجعت الى ربّى انّ لى عنده للحُسنى»22
21) كهف، 104.