وَٱللَّهُ جَعَلَ لَكُم مِّنۡ أَنفُسِكُمۡ أَزۡوَٰجًا وَجَعَلَ لَكُم مِّنۡ أَزۡوَٰجِكُم بَنِينَ وَحَفَدَةً وَرَزَقَكُم مِّنَ ٱلطَّيِّبَـٰتِۚ أَفَبِٱلۡبَـٰطِلِ يُؤۡمِنُونَ وَبِنِعۡمَتِ ٱللَّهِ هُمۡ يَكۡفُرُونَ
72
وَٱللَّهُ جَعَلَ لَكُم مِّنۡ أَنفُسِكُمۡ أَزۡوَٰجًا وَجَعَلَ لَكُم مِّنۡ أَزۡوَٰجِكُم بَنِينَ وَحَفَدَةً وَرَزَقَكُم مِّنَ ٱلطَّيِّبَـٰتِۚ أَفَبِٱلۡبَـٰطِلِ يُؤۡمِنُونَ وَبِنِعۡمَتِ ٱللَّهِ هُمۡ يَكۡفُرُونَ
72
سؤال: : چرا در این آیه نام پسران آمده، ولى نام دختران نیامده است؟
پاسخ: ممكن است مراد از «بنون» پسران و دختران هر دو باشند، و ممكن است دختران مصداق طیبات باشند كه در آیه آمده است، چنانكه در آیهى 26 سورهى نور مىفرماید: «الطیبات للطیبین» و ممكن است با وجود كلمهى «حفدة» كه به معناى نوهى دخترى است، نیازى به نام دختر نباشد.
از الطاف و حكمتهاى الهى، سنخیت میان زن و شوهر است. «جعل لكم من انفسكم»
ازدواج، یك برنامهى مدبرانه الهى است. «واللَّه جعل ...ازواجاً»
خداوند، هم نیازهاى روحى و روانى را تأمین مىكند. «من انفسكم ازواجاً... بنین و حفدة» و هم نیازهاى مادى را. «رزقكم من الطیبات»
از الطاف حكیمانه الهى، دلپسند بودن رزق اوست. «رزقكم من الطیبات»
ترك ازدواج و جلوگیرى از فرزند و تحریم حلالهاى الهى، باطلگرایى و كفران نعمت است. «افبالباطل یؤمنون و بنعمة اللَّه هم یكفرون»
با وجود همسر و رزق حلال، زنا و حرامخوارى، كفران نعمت الهى است. «بنعمة اللَّه هم یكفرون»
انسان میل به ماندگار شدن خود، یا یادگارهاى خود دارد. «جعل لكم من ازواجكم بنین و حفدة»
ابتدا با بیان نعمتها و الطاف، مخاطب خود را آماده كنید، سپس از او انتقاد كنید. «جعل لكم من انفسكم... ازواجكم... و رزقكم ... أفبالباطل یؤمنون»