وَيَعۡبُدُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ مَا لَا يَمۡلِكُ لَهُمۡ رِزۡقًا مِّنَ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ شَيۡـًٔا وَلَا يَسۡتَطِيعُونَ
73
فَلَا تَضۡرِبُواْ لِلَّهِ ٱلۡأَمۡثَالَۚ إِنَّ ٱللَّهَ يَعۡلَمُ وَأَنتُمۡ لَا تَعۡلَمُونَ
74
تفسیر نور
وبه جاى خداوند بتهائى را مىپرستند كه براى آنان مالك هیچگونه رزقى از آسمانها و زمین نیستند و نمىتوانند (روزى دهند.)
پس بتها را امثال ومانند خدا نشمارید. همانا خداوند مىداند و شما نمىداند.
نکتهها
مشركان خداوند را همچون سلطان وشاه، و بتها را وزیران او مىپنداشتند. این آیه از اینگونه تشبیهات نهى مىكند.قاآنى شاعر مىگوید:
اى همه هستى زتو پیدا شده خاك ضعیف از تو توانا شده
زیر نشینت همهى كائنات ما به تو قائم، چه تو قائم به ذات
هستىِ تو هستىِ پیوند، نه تو به كس و كس به تو مانند، نه
پیامها
معبود باید هم رازق باشد و هم قادر، ولى شركائى كه شما براى خدا گرفتهاید هیچكدام را ندارند. «یعبدون ...مالایملك» بتها ومعبودها، نه الآن رازقند ونه مىتوانند در آینده رازق باشند. «لایستطیعون»
معبودهاى خیالى شما، نه قدرت ریزش باران از آسمان دارند و نه قدرت رویاندن گیاه در زمین. «رزقا من السموات والارض»
معبودهاى ساختگى، نه تنها قادر بر كارهاى بزرگ نیستند، حتى قادر به كوچكترین كارها هم نیستند. «رزقاً ...شیئاً»
سرچشمه تشبیهات در مورد خدا، جهل است. «فلا تضربوالِلّه الامثال... انتم لاتعلمون»