وَٱلۡخَيۡلَ وَٱلۡبِغَالَ وَٱلۡحَمِيرَ لِتَرۡكَبُوهَا وَزِينَةًۚ وَيَخۡلُقُ مَا لَا تَعۡلَمُونَ
8
وَٱلۡخَيۡلَ وَٱلۡبِغَالَ وَٱلۡحَمِيرَ لِتَرۡكَبُوهَا وَزِينَةًۚ وَيَخۡلُقُ مَا لَا تَعۡلَمُونَ
8
كلمهى «بغال» به معناى «قاطر» است كه از جفت شدن اسب و الاغ به وجود مىآید و كلمهى «حمیر» جمعِ «حمار» به معناى اُلاغ است.
سوارشدن بر مركب، مایه رفاه و آسایش و نوعى زینت و جمال نیز محسوب مىشود. «لتركبوها و زینة»
زینت، یكى از نیازهاى فطرى بشر است. «زینة»
مَركب باید در درجه اوّل براى سوارى باشد و در مرحله دوم مایه زینت. «لتركبوها و زینة» (بر خلاف برخى افراد، كه فقط براى تجمّل و تشریفات، در فكر تهیه وسیله نقلیه هستند، نه آنكه واقعاً نیازى به آن داشته باشند.)
دست خداوند در آفرینش باز است. «و یخلق ما لاتعلمون»
وسایل نقلیه امروزى، چه ماشین، چه قطار و چه هواپیما، در واقع مخلوقِ خدا هستند نه بشر. «و یخلق ما لاتعلمون»