مَنۡ عَمِلَ صَـٰلِحًا مِّن ذَكَرٍ أَوۡ أُنثَىٰ وَهُوَ مُؤۡمِنٌ فَلَنُحۡيِيَنَّهُۥ حَيَوٰةً طَيِّبَةً وَلَنَجۡزِيَنَّهُمۡ أَجۡرَهُم بِأَحۡسَنِ مَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ
97
تفسیر نور
هر كس از مرد یا زن كه مؤمن باشد و كار شایسته كند، حتماً به زندگى پاك وپسندیدهاى زندهاش مىداریم وقطعاً مزدشان را بر پایهى نیكوترین كارى كه مىكردهاند، پاداش خواهیم داد.
نکتهها
«حیات طیّبه» آن است كه انسان دلى آرام و روحى مؤمن داشته باشد، مؤمن به نور خدا مىبیند، مشمول دعاى فرشتگان است، مشمول تأییدات الهى است، اینگونه افراد خوف و حزنى ندارند.پیامها
ملاك پاداش، سنّ، نژاد، جنسیت، موقعیت اجتماعى، سیاسى و... نیست. «مَن عَمِل» زن و مرد در كسب كمالات معنوى یكسانند. «من ذكر او انثى»
شرط قبولى عمل صالح، ایمان است. «و هو مؤمن»
حتى یك عمل صالح، بىپاسخ نمىماند. «من عمل صالحاً»
هر كجا تفكّر جاهلى مبنى بر تحقیر زن در كار باشد، باید نام و مقام زن را با صراحت برد. «من ذكرٍ او انثى»
كار خوب به تنهایى كافى نیست، خود انسان هم باید خوب باشد. «من عمل صالحاً... و هو مؤمن»
انسانِ بدون ایمان و عمل صالح، گویى مرده است. «فلنحیینّه حیوة طیّبةً»